باياعىدا ءبىر دۇنيەقوڭىز باي جەرگە تويماي، كەدەيدىڭ جەرىن العىسى كەلەدى. ول كەدەيگە:
– تۇندە ءتۇس كوردىم. تۇسىمدە جاراتۋشى ماعان وسى جەردى سىيلادى. ەندى اللا بەرگەن جەرىمدى وزىمە قايتار، – دەپتى. كەدەي:
– بۇل جەر اتا-بابامنان ميراسقا قالعان. ءادىل قۇداي قالايشا ساعان بەرەدى؟ – دەيدى. باي:
– سەنبەسەڭ ەرتەڭ جەرىڭە بارىپ، ءۇش رەت تاڭىردەن سۇرايمىن، – دەيدى.
تۇندە باي كەدەيدىڭ جەرىنەن ۇڭگىر قازىپ، ىشىنە قىزىن جاسىرىپ:
– مەن «بۇل جەر كىمدىكى؟» دەپ ءۇش رەت ايعايلايمىن. سەن «بايدىكى» دەپ جاۋاپ بەر، – دەيدى.
تاڭ اتا باي جۇرتتى جيناپ:
– و، ءتاڭىرىم، بۇل جەر كىمدىكى؟ – دەپ ءۇش رەت سۇرايدى. قىزى:
– بايدىكى، بايدىكى، بايدىكى، – دەپ ءۇش رەت ايعايلايدى.
كەدەي نالا بولىپ، كەتىپ قالادى. جۇرت تاراعان سوڭ، باي ۇڭگىردەگى قىزىنا كەلەدى. قاراسا، ول بەيمالىم حايۋانعا اينالىپ كەتىپتى. باي قىزىن ۇڭگىردەن شىعارا المايدى. قايعىدان قان جۇتادى. ۇيىنە ورالماستان دالا كەزىپ، قىزىن ىزدەيدى. ماقۇلىقتى كورسە، «سۋىر، سۋىر، سۋىر» دەپ داۋىستايدى. مۇنىسى «قىزىمدى سۋىرىپ شىعارىپ بەر» دەگەنى ەكەن. ماقۇلىق سودان بەرى «سۋىر» اتانىپتى. اڭشىلار سۋىردى ۇستاعاندا، ول ەكى قولىمەن بەتىن باسىپ، قياناتىنا وكىنىپ جىلايدى ەكەن. قولىن ماڭدايىنا قويىپ، جول قارايتىنى اكەسىن ىزدەيدى ەكەن. «كەز-كەلگەن جاماندىقتىڭ ءبىر كەساپاتى بار» دەگەن ءسوز وسىدان قالىپتى.

baq.kz