وسى تاياۋدا عانا تەلەجاشiكتەن استانادا وتكەن سەنبiلiكتi كوردiم، بiراق بۇل جەردە سەنبiلiك تۋرالى ايتايىن دەپ وتىرعان جوقپىن. ايتايىن دەگەنiم – استانا قالاسىنىڭ اكiمi ادiلبەك جاقسىبەكوۆ تۋرالى.

سەنبiلiكتiڭ اياعىندا بiر تەلەجۋرناليست جiگiت موينى سورايعان ميكروفونىن ادiلبەك جاقسىبەكوۆكە ۇسىنىپ:

– سەنبiلiك قالاي ءوتتi دەپ ويلايسىز؟ – دەدi قازاق تiلiندە. ءا.جاقسىبەكوۆ ەندi ورىسشا جاۋاپ بەرەدi-اۋ دەپ ويلادىم. ويلاعانىڭ نە، سولاي كەسiپ-پiشiپ تە قويعانمىن. ادiلبەك جاقسىبەكوۆ قازاقشا ءتاپ-ءتاۋiر جاۋاپ قايتاردى. ريزا بولعانىم-اي! ادiلبەككە كادiمگiدەي iشiم جىلىپ قالدى.

مەن بۇرىندارى بىلاي ەستيتiنمiن: “ادiلبەك جاقسىبەكوۆ قازاقشا ۇيرەنiپ جاتىر، بiراق ەركiن سويلەۋدi ءالi مەڭگەر­مەپتi. انا تiلiندە شالا سويلەپ تۇرعاننان قاتتى قىمسىناتىن كورiنەدi. قازاقشا سويلەمەيتiنi دە سودان ەكەن…” جانە ت.ب. مەنiڭشە، ءا.جاقسىبەكوۆكە بۇدان بىلاي باتىل، ەش قىمسىنباي قازاق تiلiندە سويلەي بەرۋ كەرەك دەپ ويلايمىن. “كوش جۇرە تۇزەلەدi”، وسىلاي سويلەي بەرسە، تiلi دە جاتتىعىپ، ءوزi دە كوسiلە، شەشiلە سويلەۋگە ۇيرەنiپ، ءالi-اق انا تiلiنە باۋىر باسىپ الاتىن بولادى.

ءبارi نيەتتەن باستالادى. مەن ەڭبەك ارداگەرi, قاريا رەتiندە ادiلبەكتiڭ “قازاقشا سويلەيiنشi” دەگەن نيەتiن شىن جۇرەگiممەن قۇپتاپ وتىرمىن. وسىلاي جيi-جيi سويلەي بەرسەڭ، اينالايىن ادiلبەك، ازداعان كەدiر-بۇدىردان ءوزiڭ-اق ارىلاسىڭ.

“نيەت” دەگەننەن شىعادى، قازiرگi سىرت­قى iستەر مينيسترi ەرلان ىدىرىسوۆتىڭ “باسىمدى اۋىستىرماساڭدار، ەندi قازاقشا ۇيرەنە المايمىن…” دەگەنiن ەس­تiگەندە، تiكسiنبەگەن قازاق قالمادى. نيەتiن قاراشى، قانداي جامان! “ۇيرەنە­مiن! ۇيرەنۋگە تىرىسامىن!” دەسە قايتەر ەدi?! ءبۇيتiپ ايتا المايدى، ويتكەنi نيەت جوق!

zhasalash.kz