كوز قاراس تاريح تۇلعالار قازاق حاندىعىنا 550 جىل قازاق شەجىرەسى
Related Articles
-
اتتىعا جول، اۋىزدىعا ءسوز بەرمەگەن تۇرىم باتىر
ءار داۋىردە حالىقتىڭ پانا تۇتار، قورمال سانار قۇرمەتتى ازاماتتارى بولادى، سولاردىڭ ءبىرى زامانى اتتىعا جول، اۋىزدىعا ءسوز بەرمەيتىن، باتىرلىعىمەن حالقى جاقتا تۇرىپ، مىناۋ ورتاسى مەن مەكەنىن قورعاۋ جولىندا سىرت جاۋعا سەس بولىپ كەلگەن تۇرىم باتىردى تۋعان حالقى ماڭگى ۇماتپايدى. تۇرىم بالا كۇنىنەن بالۋاندىعىمەن، قامشىگەرلىگىمەن اتى شىققان، ەسەيىپ ات جالىن تارتىپ مىنە كوز الارتقان جاۋلارىنىڭ بەتىن قايتارىپ كوزگە تۇسكەندىكتەن «بۇل وڭىردە تۇرىم بار» دەپ سىرت جاۋلار اتتاپ باسپايتىن بولعان. تۇرىم ءومىرىنىڭ سوڭىندا زيراتىن قازىپ، قابىرىن تۇرعىزىپ قويىپ قاجىلىق ساپارعا اتتانىپ، قايتارىندا بۇگىنگى سەمەي ءوڭىرى ماڭىنا كەلگەندە تۇيىقسىز دۇنيە سالىپ، جول جولداستارى سۇيەكتە بۇزباي سارتەرەكتەگى ءوزى ازىرلەپ كەتكەن قابىرعا جەتكىزىپ، ەل، جۇرتىنا تابىس ەتىدى. يتەلى رۋىنىڭ ءبىر مۇنشا اتاسى اجى گۇڭ بولىپ
-
«سەن ەسىركە، تىنىش ۇيىقتات، باق سوزىمە!» /اباي/
ءبىزدىڭ قازاقتا «مالعا دوستىڭ مالدان باسقا مۇڭى جوق» – «مالدان بوعى عانا بوتەن» تالاي جارىمەس ابايدىڭ اتىنا نەشە ءتۇرلى ءسوز ايتقان. ونىڭ ىشىندە ساۋداگەر عانا ەمەس، ءوزىن ء“سوز ۇستاعان”، “ەل ۇستاعان” سانايتىندار دا بولدى. بۇلارعا ابايدىڭ ءوزى جاۋاپ بەرىپ كەتكەن: «تىنىش ۇيىقتات، سەن ەسىركە، باق سوزىمە!». ال، اناۋ جىگىت «مالدىڭ بۋىمەن» نەگىزگى ويىن دۇرىس جەتكىزە الماعان سياقتى. ول، «قۇنەكەڭ مالىن شىعىنداپ، ابايدى وقىتىپ، جاعداي جاساماعاندا قالاي بولار ەدى… ءبىز دە سول قۇنەكەڭ سياقتىمىز…» دەگەندى ايتپاقشى بولدى – اۋ دەيمىن… قۇنەكەڭ قايدا، سەن قايدا… «قۋاتى كۇشتى نۇرلى ءسوز، قۋاتىن بىلگەن ابايلار…» – دەيدى اباي. ءسوزدىڭ قۋاتىن بىلمەگەن وتە قيىن، كۇيىپ قالۋىڭ مۇمكىن… وسى ارادا بريتانيانىڭ پرەمەر – ءمينيسترى بولعان بەندجامين ديزراەليدىڭ
-
تيبەت اسقان كوش نە سەبەپتى باستالدى؟
1883-جىلى التايدان جامىسباي باستاعان قازاقتار العاش رەت باركول جەرىنە كوشىپ باردى، 1887-1891-1895 جىلدارى تاعىدا كوشىپ كەلگەندەر بولدى. ونان كەيىندە كوشىپ كەلگەندەر بولدى، مىسالى 1912-1913 جىلدارى، 1920 جىلدارى، 1924-1929 جىلى كەلگەنلەر بولدى، ولاردىڭ دەنى التايدان بولاتىن. 1912 جىلدان كەيىن مانجۋ بيلىگى قۇلاپ قىتاي بيلىگى ورنادى، 1928 جىلى بيلىككە كەلگەن جين شۋرىن التاي تورەسى قاسىمقان ۇلى شارىپقاندى، تارباعاتاي تورەسىنىڭ ۇلى قىزىردى، باركول قازاق ۇكىردايى ءالىپتىڭ ۇلى ەلىسقاندى ۇرىمجىدە وقىتتى، ەلىسقان زاماناۋي اسكەري ءبىلىم الدى، قىتاي ءتىلىن ۇيرەندى. ونى 200 ادامدىق قارۋلى قازاققا باسشى ەتىپ ونى «شىعىس شىڭجاڭ شەگارا قورعانىس وتريادى» دەپ اتادى. 1931 جىلى قۇمىل ۇيعىرلارى قوجانيازدىڭ باستاۋىندا كوتەرىلىس جاسادى. وقيعا ءبىر قىتاي اسكەر باسىنىڭ ءبىر ۇيعىر قىزدى زورلىقپەن ايەل ەتىپ الماق
-
مىرجاقىپ دۋلاتوۆ تۇرمەدە جاتقاندا جازعان ولەڭى
جەكە ارحيۆىمنەن تابىلعان قۇندى مۇراعات «مىرجاقىپ دۋلاتوۆ تۇرمەدە جاتقاندا جازعان ولەڭى) بۇل ولەڭدى 1980 – جىلى ءور التايدىڭ كوكتوعاي اۋدانىنا قاراستى دۇرە اۋىلىندا 61 جاستاعى قاۋان ورىنباسارۇلى دەگەن اقساقال ايتقانىنان جەكە ارحيۆىمدە ساقتالىپ قالعانىنان تاۋىپ وقىرمانمەن ءبولىسىپ وتىرمىن. اي، قۇداي – اۋ، اققا جاق، ءوزىڭى ايان مەن ناقاق. اقيقات دەگەن جولىڭنىن، ابىرويىڭدى اشپا حاق. اياتبەنەن قادىسقا، اللا نيەت اق ىسكە. جان الماسام جوق ەدى-اۋ، جازا تارتسىن دەگەن باق. مەنى سوتتاپ بايلاتىپ، زىعىرداندى قايناتىپ. ماسايراسىن ءماز بولىپ، قيناعاندى ءوزىڭ تاپ جاقىن جەردەن جاۋ شىعىپ، ماقۇل ىستەن داۋ شىعىپ. دۇشپان ءۇستاپ قولىمنان، يتتەر تىستەپ تونىمنان. جامان توسۋ بولعان شاق، تۇتقىن بولىپ تارىعىپ، جالعىز جاتىپ زارىعىپ، اشۋ قىسىپ ويدى الىپ، دەرت ءجايىلىپ بويدى
-
قازاق ءتىلىنىڭ بولاشاعى ەندى دەموگرافياعا تىرەلىپ تۇرعان جوق.
Zhalgas Yertay قازاق ءتىلىنىڭ بولاشاعى ەندى دەموگرافياعا تىرەلىپ تۇرعان جوق. ول حالىقتىڭ ىشكى كۇشى مەن بيلىكتىڭ ساياسي ەركىنە قارايلاپ تۇر ەرتەرەكتەن باستايىق. باياعىدا قازاقتىڭ باستى پروبلەماسى سانىندا ەدى، ول راس. قازاقتار ءوز جەرىندە ازشىلىققا اينالعان-دى. ال قالادا قازاقشا ەستۋ قيىن بولاتىن. مەكتەپتەردە، ۋنيۆەرسيتەتتەردە، مەملەكەتتىك باسقارۋدا، بيزنەستە قازاق ءتىلى شەتتەتىلدى. سول كەزدە قازاق ءتىلىنىڭ تاعدىرى دەموگرافياعا تاۋەلدى ەدى. بۇل لوگيكا ۇزاق ۋاقىت دۇرىس سانالعان. بىراق بۇگىنگى قازاقستانعا قاراساق، جاعداي وزگەردى. قازاقتار كوپشىلىككە اينالدى. قازاق ءتىلىن تۇسىنەتىندەر مەن سويلەيتىندەر سانى بۇرىن-سوڭدى بولماعان دەڭگەيگە جەتتى. قازاق مەكتەبىنە باراتىن بالالاردىڭ سانى جىل سايىن ارتىپ كەلەدى. قازاق ءتىلى كۇندەلىكتى ءومىردىڭ نەگىزگى تىلىنە اينالدى. بىراق نەگە ءتىل ماسەلەسى ءالى وزەكتى بولىپ تۇر؟ ماسەلە سانعا ەمەس، ساناعا
پىكىر قالدىرۋ (Cancel)
ىزدەۋ…
سوڭعى جازبالار
- پۋتين قازاقستان جانە وزبەكستانمەن اسكەري كەلىسىمدەردى قايتا قاراۋعا كوشتى. بۇل وعان نە ءۇشىن كەرەك؟
- اتتىعا جول، اۋىزدىعا ءسوز بەرمەگەن تۇرىم باتىر
- جاستار قالاسىنداعى رۋحاني كەش: الماتى اسپانى اباي اندەرىمەن كومكەرىلدى
- «سەن ەسىركە، تىنىش ۇيىقتات، باق سوزىمە!» /اباي/
- تيبەت اسقان كوش نە سەبەپتى باستالدى؟

قازاقتىڭ داڭقتى حانى، «ءۇش ءجۇزدىڭ بالاسىنىڭ اتىن باسىن ءبىر كەزەڭگە تەڭەگەن»، «ون سان الاش بالاسىن اۋزىنا قاراتقان» ابىلايدىڭ شىققان تەگىنە، ونىڭ تۋعان-ولگەن جىلدارىنا قاتىستى ءبىرتالاي سۇراقتار بار
ەكىنشىدەن قالماقپەن سوعىستاعى جەڭىلىستەردەن كەيىن ەلدىڭ ءبىرازى قايىپتى تاستاپ تۇركىستاننان ارقاعا قاراي كوشەدى. بۇل دا قازاق داستۇرىندە بار. ەلمەن ساناسپاعان حانداردى تاستاپ كوشىپ كەتۋ بۇرىن دا بولعان، بىراق بۇل جولى قايىپ قازان گۋبەرناتورى پەتر سالتىكوۆقا «وت تاكوگو كالمىتسكوگو رازورەنيا وستالنىە ۋحودتسى پريجاليس ك ۆاشەمۋ ۆلادەنيۋ، ي وني بەدنىە ي ۋبوگيە ليۋدي…پوپادۋتسيا ك ۆام ۆ رۋكي، ي يح پريكاجيتە كازنيت سمەرتيۋ بەز وستاتكۋ…» دەپ جازادى. ارينە، بۇل حاتتاردىڭ مازمۇنى حان سارايىنداعى ادامدار ارقىلى قايىپقا نارازى توپقا بىردەن جەتكەنى انىق. وسىلايشا 1718 جىلى جولبارىس ابىلاي ورتا ءجۇز باتىرلارىنىڭ قولداۋىمەن قايىپتى ولتىرەدى دە «قانىشەر ابىلاي» اتانادى. ەكەۋىنىڭ اراسىندا باس ارازدىق بۇرىن بولماعان. 1717 جىلى تۇركىستانعا قازاننان كەلگەن ف.جيلين باستاعان ەلشىلىك ابىلاي سۇلتاننىڭ ۇستىنەن ارىز جازعاندا «قارناق قالاسىندا قايىپ حاننىڭ ءىنىسى ابىلاي سۇلتان ءۇش مىلتىقتى وق دارىسىمەن الىپ قويدى» دەيدى. قارناق قالاشىعىندا تۇركىستانعا كەلگەن ەلشىلىكتەردىڭ ادامدارى ورنالاسادى. تۇركىستان مەن قارناق اراسى 25 شاقىرىمداي. قازاق ساياسي ومىرىندە ءوز حانىن ءولتىرۋ وتە سيرەك بولاتىن وقيعا، كوشىپ كەتۋ ت.ب. بولعان. سول سەبەپتى قانىشەر ابىلايعا سىرداق سۇلتاننان تارايتىن تورەلەر دە، سالقام جاڭگىردىڭ وزگە تۇقىمى دا ت.ب. نارازى بولادى. قازاق ورتاسىندا بۇدان ءارى قالۋ قاۋىپتى بولعاندىقتان قانىشەر ابىلاي ءوزىنىڭ جانىنداعى تولەڭگىتتەرىمەن، وت باسىن الىپ ۇرگەنىشكە قاراي كەتەدى. وراز اتالىق جانە ابىلاي ۇرگەنىشتە بولعان ءبىر قىرعىننىڭ كەزىندە قانىشەر ابىلاي اۋلەتى تۇگەل وپات بولىپ تەك ءابىلمانسۇر دەگەن ۇلى عانا عانا وراز اتالىقتىڭ جانقيارلىعى ارقاسىندا امان قالدى دەگەن اڭگىمە بەلگىلى. ون ەكى جاسار ءابىلمانسۇردى تۇركىستانعا قايتا الىپ كەلگەن وراز اتالىق كىم ؟ وراز اتالىق قانىشەر ابىلاي تۇسىنان باستاپ وسى اۋلەتكە قىزمەت جاساعان تۇلعالاردىڭ ءبىرى. مەن كوكشەتاۋ ماڭىندا ەسكى سوزدەن حابارى بار قاريالارمەن وسى تاقىرىپتا اڭگىمەلەستىم، ءبارى دە وراز اتالىقتى «جاۋگەرشىلىكتە ابىلايدى جەروشاققا تىعىپ امان الىپ قالعان» دەيدى. قازاقتىڭ تاريحي روماندارىندا وراز اتالىقتى ابىلاي ولتىرگەن-مىس دەگەن اڭگىمە بار، بۇل ەشقانداي شىندىققا ساي كەلمەيدى. «اتالىق» دەگەن ءسوز سول زاماندا بيىك لاۋازىم، مەملەكەتتىك قىزمەتكەر. شەشىپ ايتساق، اتالىق -حانداردىڭ اقىلشىسى، ەلشىلىك قىزمەت اتقارۋشى، حانزادالاردىڭ تاربيەشىسى. ءوزى ءۇشىن جانىن قيىپ، ەتەكتەن قان كەشىپ ۇرگەنىشتەگى قىرعىننان الىپ قاشىپ كەلگەن قامقورىن، اقىلشىسىن ءابىلمانسۇر قالاي ولتىرەدى ؟ بۇل جازۋشىلاردىڭ كەيدە ءبىر قيالعا بەرىلىپ، كۇشتى وبراز جاساۋ ماقساتىنان شىققان جورامال. وراز اتالىق جاسى جەتىپ كوكشەتاۋدا، حان ورداسى اتانعان قىزىلاعاشتان 15 شاقىرىم جەردە ءوز اۋىلىندا، بالا-شاعاسىنىڭ الدىندا قايتىس بولادى. ەرتەدە ول جەر «ورازبۇلاق»، «اتالىقتىڭ اۋىلى» اتالعان ەكەن، قازىرگى ۋاقىتتا «قاراباۋىر» اتانادى. ىزدەگەن ادام بولسا بۋرابايدان تىم الىس ەمەس، تاۋدىڭ تەرىسكەي جاعىنا اسساڭىز 20-25 شاقىرىم. ابىلايدىڭ تۇقىمى «بابامنىڭ اۋىلى»، «بابامنىڭ جۇراعاتى» دەپ اسا قاستەرلەسە كەرەك. بۇل سىي ابىلاي تۇسىنان باستالىپ كەڭەس ۇكىمەتى ورناعانعا دەيىن جالعاسقان. ابىلايدىڭ قامقورلارى قازاقتىڭ اۋىزشا ءداستۇرى ابىلايدىڭ «سابالاق» اتانۋى تۋرالى جاس سۇلتاندى كيىمىنىڭ جالبا-جۇلبا، شاشى وسكەن، ۇسقىنى ناشارلىعىنا قاراپ تولە بي «سابالاق» اتاعان دەگەن جورامالدى عانا بىلەدى. بۇل تىم اسىرەلەنگەن، قارا حالىقتىڭ ءوزىنىڭ تۇسىنىگىنە ىڭعايلاعان جورامالى عانا. ابىلايدىڭ تۋعاندا ازان شاقىرىپ قويعان اتى ءابىلمانسۇر. رەسەي مۇراعاتتارىندا «مۋسۋلمانسكوە يميا ابيل-مانسۋر» دەپ جازىلعانى سول سەبەپتى. وراز اتالىق ۇرگەنىشتەگى قىرعىننان كەيىن ءابىلمانسۇردى تۇركىستانعا الىپ كەلگەنىن جوعارىدا ايتتىق. ارينە، اتالىق حانزادانىڭ قاۋىپسىزدىگىن ويلايدى، سول سەبەپتى ونى تورەلەردىڭ قولىنا ەمەس، قارا قازاقتىڭ باسشى ازاماتتارىنىڭ ءبىرى تولە بيگە اپارىپ تاپسىرادى. قازاقتا ەرتەدە كەك قايتارۋ دەگەن جازىلماعان ەرەجە بولعان، تورە تۇقىمدارى اراسىندا ول ەرەجە ءتىپتى قاتال ەكەنى انىق. تولە بي حانزادانى جاۋلارىنان جاسىرىپ ەلدەن الىسقا- تۇيەشىلەرى مەن جىلقىشىلارىنا قوسىپ جىبەرەدى. ول كەزەڭدە جىلقىشىلىق قازاقتىڭ جاۋىنگەرلىك مەكتەبى ەسەبىندە. «سابالاق» ءابىلمانسۇردىڭ وسى كەزەڭدە العان جاسىرىن لاقاب اتى. قانىشەر ابىلايدان قالعان جالعىز تۇياقتى ساقتاۋدىڭ باسقا امالى بولماعان سياقتى. م-ج. كوپەيۇلى شەجىرەسىنە قاراعاندا ءابىلمانسۇر تۋرالى باس قولباسشى بوگەنباي باتىر مەن بۇقار جىراۋ دا بىلگەن. ەكەۋى دە سول زاماننىڭ وتە ءىرى تۇلعالارى. بوگەنباي اكەسى اقشا باتىر تاۋكە حان كەزىندە باس قولباسشىلىلق قىلعان. «ابىلاي حان» داستانىندا «ءبىر كۇنى جىلقى ىشىندە وتىر ەدى، ەكى باران، ءبىر قىزىل اتتى كەلدى، سويتسە ولار –قانجىعالى قارت بوگەنباي، كەلىپتى تولە ءبيدىڭ اۋىلىن سۇراي» دەلىنەدى. تولە بي ءابىلمانسۇردى ماقتاپ «قاس تورەنىڭ قالىبى ەكەن، پاتشا ىزەتتى ەكەن» دەپ قازاقتىڭ ءۇش كەمەڭگەرى جاس حانزادانىڭ ودان ءارى تاربيەسىمەن اينالىسادى. بۇل 1724 جىلى بولعان وقيعا، قازاقتىڭ بىرلىگى بۇزىلىپ، جان-جاقتان انتالاعان جاۋ قاسقىرداي تارتىپ جاتقان «اقتابان شۇبىرىندى-القاكول سۇلاما» زامانى. قازاق مەملەكەتىنىڭ بولاشاعىن ويلاعان ازاماتتار تورە تۇقىمىنان ەلدىڭ باسىن قۇراپ، ءۇش ءجۇزدىڭ اتىنىڭ باسىن ءبىر كەزەڭگە جەتكىزەتىن تۇلعا ىزدەيدى. ءابىلمانسۇر ەل الدىنداعى جاۋاپتىلىقتى ون ەكى جاسىنان باستاپ ارقالاپ ءوستى دەۋگە بولادى.
تولە بيدەن كەيىن ابىلايعا قامقورلىق جاساعان داۋلەتباي تۋرالى ورىس-قىتاي دەرەكتەرىندە ەشقانداي مالىمەت جوق. قازاق شەجىرەسى بولسا «اقتابان شۇبىرىندىدان» كەيىن ابىلايدىڭ كەلىپ پانالايتىن وسى بايدىڭ اتىن بىردە «داۋلەتكەلدى»، بىردە «داۋلەتباي» دەيدى. ابىلايدىڭ قامقورىنىڭ اتى داۋلەتكەلدى ەمەس، داۋلەتباي، ۇرپاعى جامان جاڭعىزتاۋدىڭ باۋرايىندا وسكەن دەگەن اۋىلدا تۇرادى. داۋلەتباي ىشىندە اتالارىنان از ماز ءسوز ۇستاپ قالعان قاليتاي دەگەن اقساقالدىڭ اڭگىمەسىنە قاراعاندا «ابىلاي حان تولە ءبيدىڭ قولىندا جەتى جىل مەكەن ەتكەن، سودان ءبىر نارسەدەن سەزىكتەنىپ وسى جاققا قاشادى. ارقاعا كەلگەندە داۋلەتبايدىڭ باس جىلقىشىسىنا كەزدەسىپ، سەندەرگە جۇمىس ىستەيىك دەپ كەلىسكەن ەكەن». داۋلەتبايدىڭ اۋىلىنا ابىلايدى كىم باعىتتاعانى اقساقالدارعا بەلگىسىز، ءبىزدىڭ بىلەتىنىمىز 1731 جىلى جاس تورەنىڭ سارىارقاعا كەلگەنى عانا. ال ەندى داۋلەتبايدىڭ وزىنە كەلسەك ول قاراۋىل ىشىندە جاقسىلىق دەگەن اتادان، ءبىر قۇلاق قالدامان دەگەن باتىردىڭ بالاسى. قالداماننىڭ «ءبىر قۇلاق» اتالاتىن سەبەبى، ول زاماندا قازاق جىلقىنى ومبى جاقتا ۇلكەن قارا وي، كىشى قارا وي دەگەن جەرلەرگە قىستاتادى ەكەن دەيدى اقساقالدار. سول جاقتا جىلقى قىستاتىپ جۇرگەندە ۇلكەن ءبىر توبەلەس بولىپ، توبەلەس ۇستىندە قالداماننىڭ مالاقايى ۇشىپ كەتىپ، سودان ءبىر قۇلاعى ءۇسىپ كەتكەن، «ءبىر قۇلاق» اتاناتانى سول سەبەپتەن-مىس. بولسا بولار دەدىك، قازاقتىڭ ول زاماندا ءىبىر-ءسىبىردىڭ ىشىنە ەندەي كىرىپ، قۇلىندىدا جىلقىسىن ەمىن-ەركىن جايلاتاتىنى تاريحي شىندىق. ول زاماندا قازاقتىڭ سوعىسسىز، توبەلەسسىز جۇرمەيتىنى دە جاسىرىن ەمەس. قويشىباي دەگەن اقساقالدىڭ ايتۋىنشا بىرقۇلاق قالدامان قارا ويدا ءبىر باي جەسىر ايەلگە اياق سالىپ، ودان ءبىر ۇل تۋىپ، سول بالا كەيىن اكەسىن ىزدەپ كەلەدى. بايبىشە جاتسىنباي «داۋلەتىم كەلدى» دەپ قارسى الىپ، سودان داۋلەتباي اتانىپ كەتكەن–مىس. «وسى داۋلەتبايعا زامانىندا جەتى مىڭ جىلقى بىتكەن ەكەن. جامان جاڭعىزتاۋ ماڭىندا ساسىقكول دەگەن كول بار، سول كولگە قامساقتىدان شىققان قاراساي قۇيادى. جىلقىنى سۋارۋعا الىپ كەلىپ، ساسىقكولگە جاپقاندا ءبىر تەسىك قالسا باي: «ءاي، بالالار، ءبىر ءۇيىر جىلقى جوق» دەيدى ەكەن. جىلقىنى وسىلاي تۇگەندەيدى. ابىلاي كەلگەن سوڭ بايدىڭ اۋىلىنا ۇرى دا تيمەدى، مالعا مال، جانعا جان قوسىلدى، ىرىس بولىپ كەلدى. ءبىر كۇنى داۋلەتباي تاڭەرتەڭ اۋىلىنان اتتانىپ شىعىپ جىلقىنىڭ قوسىنا كەلسە ابىلاي ۇيىقتاپ جاتىر ەكەن، ەكى قولى ەكى جاقتا، ەكى اياق ەكى جاقتا، دۇنيەنىڭ ءتورت بۇرىشىن تىرەگەندەي جاتىر. داۋلەتباي وياتپايدى، بىراق ىشىنەن مىناۋ دۇنيەنىڭ ءتورت بۇرىشىن الامىن دەپ جاتىر ەكەن دەپ ىرىم قىلادى. سودان داۋلەتباي ابىلايدى ۇيىنە شاقىرادى، ۇستىندە تۇيە ءجۇن شەكپەنى بار ابىلاي كەلەدى. وتىر دەگەندە، بايدىڭ جانىنا بارىپ وتىرادى. ەكى كوزى جانىپ، جانىنداعىلاردان ارۋاعى ارتىپ، مىسى باسىپ كەتەدى. سودان داۋلەتباي جاس بوزبالانىڭ تەگىن ەمەسىن سەزىپ، توي جاساپ، قاتىن الىپ بەرىپ، وتاۋ قىلىپ شىعارادى، باس جىلقىشى بولادى. ابىلاي داۋلەتبايدىڭ جىلقىسىنان تاڭداپ بوز شۇبار ايعىردى مىنەدى. بۇل ايعىردىڭ قاسيەتى جەكپە-جەكتە يەسىنە كومەكتەسىپ قارسىلاسىن ومىراۋىمەن پەرىپ قۇلاتادى ەكەن. بۇل شاماسى شوقان ابىلايدىڭ العاشقى جاۋىنگەر اتى دەپ سيپاتتايتىن اتاقتى «جالىن قۇيرىق» بولسا كەرەك. ءابىلمانسۇردىڭ ابىلاي اتانۋى وسى ەكى ورتادا قازاق پەن قالماق جانجالداسىپ، ءۇش جۇزدەن قول جينالىپ، ابىلاي دا سويىلىن سۇيرەتىپ بارادى. مايدان دالاسىندا قالماقتىڭ شارىش دەگەن باتىرى قازاقتىڭ ەكى باتىرىن بىرىنەن سوڭ ءبىرىن ءولتىرىپ، قازاق داعدارىپ تۇر ەكەن. ابىلاي استىندا ايعىرى، قولىندا سويىلى بار، كەلە قالماققا قارسى شاۋىپ، شارىشتى اتتان تۇسىرەدى. سول جەردە اتىعاي جاپەك باتىر بار ەكەن، ابىلايدىڭ استىنا اق كيگىز توسەپ قارسى الادى». مىنە، بۇرىڭعىدان قالعان كارى قۇلاقتاردىڭ ءسوزى وسى. تاريحشىلار مەن ادەبيەتشىلەردىڭ كوپشىلىگى ءابىلمانسۇردىڭ «ابىلاي» اتىن الۋى اڭىراقاي شايقاسىنان كەيىن بولدى دەگەن پىكىردى ۇستانادى. بۇل جەردە ءبىر گاپ بار. بۇگىنگى كۇنگە دەيىن اڭىراقاي شايقاسىنىڭ قاي جىلى بولعانى انىقتالعان جوق. «اڭىراقاي» ءسوزى توپونيم ەسەبىندە ەرتەدەن بەلگىلى، جەل اڭىراپ سوعىپ تۇراتىن جەر. مەن اڭىراقاي شايقاسىن جوققا شىعارايىن دەپ وتىرعان جوقپىن، بۇل جەردە تالاي سوعىستىڭ، جاۋگەرشىلىكتىڭ بولعان كۇمانسىز، ماسەلە قالماقپەن بولعان شەشۋشى سوعىس جانە ءابىلمانسۇردىڭ «ابىلاي» اتانۋى تۋرالى. ءابىلمانسۇردىڭ قاشان ابىلاي اتانعانىن انىقتاۋ ءۇشىن الدىمەن ابىلايدىڭ قاي جىلى تۋعانىن انىقتاپ الماق كەرەك. ەگەر ءبىز ابىلاي 1711 جىلى تۋدى دەگەن ادەبيەتتە قالىپتاسقان جورامالدى قولداساق، وندا اڭىراقاي سوعىسىندا جاس تورە 18 جاستا بولماق، ال ابىلاي 1713 جىلى تۋدى دەگەن پىكىردى قولداساق، وندا 16 جاستا بولماق. قازاق دەرەكتەرى ءابىلمانسۇردىڭ «ابىلاي» اتانۋىن قالماقتىڭ اتاقتى قونتاجىسى قالدان سەرەننىڭ تۋىسى شارىش باتىرمەن جەكپە-جەكپەن بايلانىستىرادى: «جيىرماعا جاسىڭ تولعاندا، قالماقپەن سوعىس بولعاندا، العاشقى باقتى تاپقاندا، شارىشتىڭ باسىن قاققاندا…». ۇمبەتەي جىراۋ بۇل جەردە «جيىرماعا جاسىڭ تولعاندا» دەپ ناقتى ۋاقىت مەجەسىن نۇسقاپ تۇر. بۇقار جىراۋ ءبىر تولعاۋىندا «سەن جيىرما جاسقا جەتكەن سوڭ، التىن تۇعىر ۇستىندە اق سۇڭقار قۇستاي تۇلەدىڭ» دەيدى (كوپەيۇلى م.ج. شىعارمالارى. 7 ت. پاۆلودار،2006. -6 ب.). ءبىز ابىلاي 1713 جىلى تۋدى دەگەن پىكىردى قولدايمىز، سوندا ونىڭ شارىش باتىرمەن جەكپە-جەككە شىققان ۋاقىتى 1733 جىل بولماق، ياعني تۋرا 20-عا كەلگەن شاعى. ءبىزدىڭ قولىمىزداعى دەرەكتەرگە قاراعاندا 1733 جىلى قازاق جاساقتارى جوڭعاريا شەكاراسىنا ەنىپ قونتاجىنىڭ ءوزىنىڭ ۇلىسىنا تيىسەدى. ءسىبىر شەكارا كومانديرى ي.بۋحگولتس 1734 جىلى جوعارىعا تاپسىرعان باياندامالارىندا «…كازاچيا وردا پروشلوگو گودۋ ناپادەنيەم سۆويم نا كونتايشينى ۋلۋسى ۋچينيلي نەمالۋيۋ وبيدۋ» دەپ جازادى (مەجدۋنارودنىە وتنوشەنيا ۆ تسەنترالنوي ازي. ءحۋىى-ءحۋىىى ۆۆ. كن.1,م.،1989. –س.292). ەگەر تاريحتان حابارى بار ادام بولسا ول 1730-1740 جىلدار قالماق-قىتاي اراسىنداعى ءحۋىىى عاسىرداعى ءۇشىنشى سوعىستىڭ بولعانىن بىلەدى. بۇل بىردە باسىلىپ، بىردە ۋشىعىپ كەتەتىن شايقاستاردىڭ كەزىندە قازاقتار دا باتىستان قالماقتاردى تىقسىرا باستاعان. 1731 جىلى شاقشاق جانىبەك باستاعان 6 مىڭدىق قازاق اسكەرى دەربەتتەردى شاۋىپ، قالماقتىڭ قاراۋىل اسكەرى قامار دابان (قازىرگى ۋاقىتتا حابار-اسۋ اتالادى), قالماق تولاعاي تاۋلارىنا دەيىن شەگىندى، 1732 جىلى ورىس ەلشىسى پ.ۋگريموۆ قازاق جەرىنە اتتانعان «قالماق جاساعىنىڭ تۇگەل سوندا قالعانىن» باياندايدى. وسىدان قورىتىندى جاساساق بوگەنباي جاساقتارىنىڭ 1733 جىلى ويرات جەرىنە ىشكەرنەلەي ەنۋى جانە قالدان سەرەننىڭ ءوز ۇلىستارىنا باتىل ءتيىسۋى زاڭدى. قالماق قۇجاتتارىندا ابىلايمەن جەكپە-جەككە شىعاتىن شارىش باتىر قونتاجىنىڭ جاقىن تۋىسى دەلىنەدى. وسى سياقتى تولىپ جاتقان قيسىندار ءبىزدى ءابىلمانسۇر-سابالاق ابىلاي اتاناتىن شايقاس 1733-ءشى جىلى بولدى دەگەن تۇجىرىمعا يتەرمەلەيدى. ءابىلمانسۇر 1733 جىلعى جەكپە -جەكتەن ابىلاي اتىمەن بىرگە ءوز بەتىنە جەكە ۇلىس جانە سۇلتان اتاعىن الىپ شىقتى. قازاقتىڭ «جىگىتتىكتە جاننان بەز دە ءىس قىل، ولسەڭ ولەرسىڭ، ولمەسەڭ كىسى بولارسىڭ» دەگەن ءسوزىنىڭ دالەلى وسى. ابىلايعا ۇلىس ەسەبىندە بەرىلگەن كوكشەتاۋ ماڭىنداعى اتىعاي-قاراۋىل، كەرەي-ۋاق، قانجىعالى رۋلارى. قازاق اۋىزشا داستۇرىندە «سۇراساڭ ابىلايدىڭ تۇرعان جەرىن، حان بولدى 48 جىل كوكشەتاۋدا» دەلىنەتىنى وسىدان. 1740 جىلى ۆ.ۋرۋسوۆتىڭ سۇراعىنا ابىلاي وسى ءۇش ەلدى اتاسا كەرەك: «سالتان وبياۆيل، نازۆاۆ تري يمەيۋششيەسيا ۋ نەگو رودا، يس كوتورىح-دە ۆ پەرۆوم سەمەي س شەست تىسياچ، ۆو ۆتوروم-ز دەسيات تىسياچ، ا ترەتەم- س چەتىرە تىسياچي». سۇلتاندىق اتاقتىڭ «بوز بيەنىڭ سۇتىنە شومىلدىرىپ، اق كيگىزگە وتىرعىزىپ» رەسمي بەكىتىلۋى اۋىز ەكى دەرەكتەرگە قاراعاندا 1734 جىلى باياناۋلا جەرىندە سابىندى كولدىڭ جاعاسىندا بولدى. بەلگىلى اقىن، قوعام قايراتكەرى ولجاباي نۇرالىۇلى «سابالاق» اتتى ۇزاق ولەڭىندە: باياناۋلا سابىندى كول باسىندا، ءۇش جۇزگە شىقتى ابىلاي حان سايلانىپ. مىڭ جەتى ءجۇز وتىز ءتورتىنشى جىلىندا ەدى، ۇش ءجۇزدىڭ باسىن قوسقان جيىن ەدى،- دەيدى. ابىلاي حاننىڭ قايتىس بولعان جىلىنا كەلسەك… سوڭعى جىلدارى ي.ەروفەەۆا ابىلايدىڭ قايتىس بولعان جىلى 1781 ەمەس 1780 دەپ جاڭالىق اشىپ ءجۇر. رەسەي ول كەزەڭدە قازاق ساياساتى تۋرالى مالىمەتتى تولىق الا المايتىن. حاننىڭ ءولىمى تۋرالى حابار دا رەسەيگە كەش جەتتى، ال ءۋاليدىڭ اكەسىنىڭ تاعىنا وتىرعانىن ورىستار ابىلايدىڭ اسى وتكەننەن عانا كەيىن بىلگەن. رەسەيدىڭ حان سايلاۋ بارىسىنا ارالاسا الماي قالعانى كوپ ۋايىم بولعان، كەيىننەن وسى ماسەلەنى ورىس كومانديرلەرى مەن سىرتقى ىستەر كوللەگياسى بىرنەشە رەت تالقىلاعانى بەلگىلى. سونىمەن قازاقتىڭ ۇلى حانى قاي جىلى قايتىس بولعان ؟ رەسەيدىڭ ارحيۆ قۇجاتتارى ابىلاي حاننىڭ 1781 جىلدىڭ اقپانىندا 68 جاسىندا (نا شەزدەسيات دەۆياتوم گودۋ) قايتىس بولعانىن كۋالەندىرەدى. بۇل داتا قازاق اۋىزشا تاريحىنىڭ دەرەكتەرىمەن دە تولىق سايكەس. م.ج.كوپەيۇلى جازباسىنا جۇگىنەيىك: «سونان سوڭ ابىلاي سول ارىستىڭ بويىنداعى ءبىر قورعانعا ءتۇسىپ، الپىس سەگىز جاسىندا، جۇما كۇنى دۇنيەدەن قايتىپ، سول جەر وسى كۇندە «حان قورعانى» اتانىپتى. سۇيەگىن تەڭگە سالىپ، تۇركىستان شاھارىنداعى حازىرەت سۇلتان العارفين اۋليەنىڭ كۇمبەزىنە الىپ كەلىپ قويىپتى»(كوپەيۇلى م.ج.شىعارمالارى. 8 ت.پاۆلودار،2006. -194 ب.). 1781 جىلدىڭ جازعى شىلدە-تامىزىندا ابىلايعا قاراوي دەگەن جەردە اس بەرىلىپ، ونىڭ ۇلكەن ۇلى ءۋالي حان سايلاندى. ابىلايدىڭ قاتىسۋىمەن بولعان سارىبەل وقيعاسى، سامارقاندقا جورىق جاساماق بولعانى، تاشكەنت، شىمكەنت، سايرامدى باعىندىرىپ حاندىقتىڭ قۇرامىنا قايتا قوسقانى، ونىڭ قازا بولۋىمەن تىكەلەي بايلانىستى، تولىق جازساڭ ءبىر كىتاپ شىعادى. قىسقاشا وسى. جامبىل ارتىقباەۆ، ت.ع.د، پروفەسسور
2 Comments
تالعات دەمەسىنوۆ
مىنا ارتىقباەۆ دەگەن بارىپ تۇرعان رۋشىل، ارعىنشىل بەيشارا ەكەن. قازاقتا قاي ۋاقىتتا بوگەنباي باتىر باس قولباسشى بولىپتى؟ قازاق قولىنىڭ باس قولباسشىسى قاراكەرەي قابانباي باتىر ەدى عوي؟ ول تۋرالى ابىلاي حاننىڭ ءوزى دە، بۇحار جىراۋ دا، ۇمبەتەي جىراۋ دا، ساشۋاش جىراۋ دا، ءتىپتى كەيىننەن سول سۇراپىل زاماننىڭ تاريحىن زەرتتەگەن ءماشھۇر ءجۇسىپ كوپەەۆ تە ايتىپ، جازىپ كەتتى ەمەس پە؟ ابىلاي حان دارابوز دەسە، بۇحار جىراۋ:
قالدانمەنەن ۇرىسىپ،
جەتى كۇندەي ءسۇرىسىپ،
سونداعى جولداس ادامدار:
قارا كەرەي قابانباي،
قانجىعالى بوگەنباي،
شاقشاقۇلى جانىبەك،
سىرگەلى قارا تىلەۋكە،
قاراقالپاق قۇلاشبەك،
تىگەدەن شىققان ەستەربەك،
شاپىراشتى ناۋرىزباي،
قۇدامەندى جىبەكباي قاسىندا،
باق داۋلەتى باسىندا
سەكەرباي مەن شۇيبەكباي،
تانسىق قوجا، مامىت بار،
قاسقاراۋۇلى مولداباي،
قاتاردان جاقسى قالدىرماي،
ايناقۇل ءباتي ىشىندە،
وڭكەي باتىر جيىلىپ،
ابىلاي سالدى جارلىقتى.
قالدان حاندى قاشىرىپ،
شەپ سالعان جەرىن بۇزدىرىپ،
ۇرىستى قاتتى قىزدىرىپ،
قاسىم حاننىڭ شەشەسىن
حان ابىلاي العان-دى.
اي، ابىلاي،
ابىلاي!
سەنى مەن كورگەندە،
تۇرىمتايداي ۇل
ەدىڭ…
سەن قاي جەردە
ءجۇرىپ جەتىلدىڭ؟
ءۇيسىن تولە ءبيدىڭ
تۇيەسىن باققان قۇل
ەدىڭ
…سەن، قانجىعالى
بوگەنباي
قامالدى بۇزىپ قاق
جارعان
قايدا باتىر ەر
ەدىڭ؟
باتىردان جولدى يگى
دەپ
جورتىپ قانا ءجۇر
ەدىڭ.
جۇرت اۋىزىنا
ىلىنگەن
توقىمى كەپپەس ۇرى
ەدىڭ.
قابانبايدان بۇرىن
نايزاڭدى.
جاۋعا قاشان
تىرەدىڭ
سارشۋاش جىراۋ:
ۋا، قابانباي، كوزەلىم،
ەسكىدەن قالعان كوز ەدىڭ.
جاقسى مەن جايساڭ جينالسا،
جىلقىدا قىلاڭ، بوز ەدىڭ.
باتىرلىق، ەرلىك دەگەندە،
جايىلعان جۇرتقا ءسوز ەدىڭ.
قايعى شەككەن ەلىڭنىڭ،
جىلاعانىن جۇباتىپ،
قيسايعان كوشىن تۇزەدىڭ.
ايتىپ، ايتپاي نە كەرەك،
كۇندەردەن كۇن وزعاندا،
جاتىرمىسىڭ، ەسىل ەر،
تاڭىرىدەن تىلەپ تەز ءولىم.
قابانباي ناۋقاس دەگەندە،
ءۇش كۇن، ءۇش ءتۇن ۇيىقتاماي،
ورتەندى، كۇيىپ وزەگىم.
سوندا-داعى جارقىنىم،
قۋسىرما جاقتى سارناتقان،
ايتسام با دەپ كەلىپ ەم،
كوڭىلگە دەمەۋ – ءسوز ەمىن.
دۋلاتقا سالدىم ءبىر حابار،
البانعا جەتتى ءبىر شابار.
ءۇيسىننىڭ جيىپ كىسىسىن،
ارىزداسىپ قالسام دەپ،
ارقاعا تارتتىم ءبىر ساپار.
ات جالىن جارتىپ مىنگەلى،
جورىقتا تالاي ءجۇرىستىم.
قالماقتاعى قالدەن حان،
قالدەن حانمەن ۇرىستىڭ.
اقيعان، استام نويانىن
اعىپ ءوتىپ قۇلاتتىڭ.
سولقىلداعان مىرزاسىن،
سوعىپ ءوتىپ سۇلاتتىڭ.
ات شاشادان قان اقتى.
قان شاشىراپ تاڭ اتتى.
قانعا ۇيىپ، كۇن باتتى.
جاماندارعا جان ءتاتتى،
ساراڭ بايعا مال ءتاتتى،
ۇيىنەن شىقپاي بۇعىستى.
زارپىڭا شىداماي،
تەلىمى شىعىپ، تەنتىرەپ،
اڭىراعان كوپ قالماق،
جوڭكەنىڭ ارعى بەتىنە،
ەرەننىڭ كۇنگەي شەتىنە،
قونىسىن تاستاپ، ىعىستى.
قول اعاسى ەر قاباڭ،
قۇجىناعان قىتايى،
قاپتاپ توپان سۋىنداي،
جەردىڭ ءجۇزىن باسقاندا،
زامان اقىر بولدى دەپ،
جان-جاعىنا الاقتاپ،
حان ابىلاي ساسقاندا،
باستىرمان دەپ جەرىمدى،
بەرمەيمىن دەپ ەلىمدى،
ەسەنگەلدى، ەر شوڭاي،
ات شاپشىتىپ اسپانعا،
جەكپە-جەككە شاقىرىپ،
ايبات شەگىپ، اقىرىپ،
كەس-كەستەپ الدىن توسقاندا،
قوي دەگەنگە قويماعان،
جاۋ بەتىندە ويناعان،
قاندى بالتا تاۋاسار،
«قاپتاعايلاپ» قاساقايىپ،
شوبىنە شاۋىپ بارعاندا،
جىلان جەپ، جۋا ساسىعان،
كۇش-قايراتى تاسىعان،
كوگۇن دەگەن ءبىر زاڭعار،
كەزەگىنە العاندا…
ۇركەر مەن ايداي توعىسىپ،
قىلىش، نايزا قاعىسىپ،
جەكپە-جەك ۇرىس سالعاندا،
بۇدان دا جان قالماس دەپ،
قالىڭ قازاق قايعىرىپ،
كۇدەر ءۇزىپ قالعاندا…
باتاگويى ەر تاڭات،
توسكە شاپقان ءور تاڭات،
ات قويۋعا وقتالىپ،
سابىر عىپ، تاعى توقتالىپ،
ءبىر سۋىرىپ قىلىشىن،
قىنىنا قايتا سالعاندا،
قىتاي، قازاق دەمىگىپ،
قاراۋمەن كوزى تالعاندا،
جاساعان يەم جار بولىپ،
قاپىسىنا كەلتىرىپ،
ەر كوگۇندى ءولتىرىپ،
تاۋاسار سىندى باتىرىڭ،
باسىن كەسىپ العاندا،
ماتايداعى مايلىباي،
قاسقاراۋدا مولداباي،
دۋلاتتاعى ەر بوكەي،
ءتاتتىباي مەن ولجاباي،
كەرەيدەگى ەر جاباي.
كوكجارلى باراق، تۇرسىمەتباي،
كوتەرىلىپ كوپ قازاق،
اتا ارۋاعىن شاقىرىپ،
ايقاي-سۇرەڭ سالعاندا،
قاراكەرەي قابانباي،
تۋ تۇبىندە تۇرعانسىڭ…
قۋ داۋىستى قۇتتىباي،
بۇقار جىراۋ، سارىشۋاش،
كەڭەسىنە مويىن بۇرعانسىڭ،
شامىرقانىپ، شامدانىپ،
قۋباسقا قامشى ۇرعانسىڭ.
قالىڭ توبىن قاق جارىپ،
دۇشپاندى قويداي قىرعانسىڭ.
زارپىڭا شىداماي،
تەلىم بوپ كاپىر جوسقاندا،
باتىردىڭ قارتى بوگەنباي،
قايراتقا قايرات قوسقاندا.
وتكەن كۇندە بەلگى جوق،
كونەلەرگە قانىقتاي،
بالالارعا تانىقتاي.
سول ەرلەردى كورگەنمىن،
جازمىشتان وزمىش جوق دەگەن،
سالعانىنا ءتاڭىرىنىڭ
ءاۋ باستان-اق كونگەنمىن.
………………………………..
ارعى اتاسى سەيىلحان،
سەيىلحاننان تاراعان،
سەگىز ارىس تۇرىكپەن،
قىزىلباستان قىز داۋلاپ،
بالقان تاۋدىڭ باسىنان،
ارلى-بەرلى ۇرىككەن.
قابانبايلاپ شاپقانعا،
كاق ايرىلىپ جول بەرگەن،
قابانبايدان كەلدىم دەگەنگە،
اتىنان ءتۇسىپ قول بەرگەن،
جيدەلى-بايسىن جايلاعان.
كەلەلەپ تۇيە ايداعان.
توقسان باۋلى وزبەك-سارت.
سامارقانى سانسىز باپ،
بۇقارا-ءشارىپ اراسى،
قابانباي دەسە تاق ۇرعان،
نايزا ۇستاعان بالاسى.
دۇعاسىنان تاستاماي،
باتا وقىعان باباسى!
ەر قابانباي، كوزەلىم،
ەسكىدەن قالعان كوز ەدىڭ.
بايسالمەنەن ويلاسام،
قايراتىڭا باق تۇرعان،
ابىلاي سىندى تورەڭىز،
قاسىڭا اكەپ تاق قۇرعان –
توعىز تاڭبا نايماننان،
توعىز قۇيرىق تۋ الىپ،
توعىز تۇمەن قول شىقسا،
قول اعاسى – قابانباي!
التى شەكتى ارعىننان!
التى قۇيرىق تۋ الىپ،
التى تۇمەن قول شىقسا،
قول اعاسى – قابانباي!
توقسان باۋلى وزبەك پەن،
قول قۇيرىقتى، قىل جالاۋ
قاندى تەلپەك، سەكسەن شوق،
قالماققا جورىق – جول شىقسا.
كۇن كوزىنە سىيماعان،
اي جۇزىندە ايىلىن جيماعان،
الاشتىڭ اۋىر قولىنا،
اعالىققا ۇناعان –
دارابوزىم – قابانباي!
قارىنداسقا قايىرىم،
اتا-بابا ءىسى ەپ،
كوتەرىلىپ كۇللى الاش
ات قۇلاعىن تەڭەسە،
قاراكەرەي قابانباي،
قول باستارلىق كىسى دەپ،
ءوزىڭدى اعا تۇتىنعان،
جۇرتىڭا تىلە اماندىق.
ۋا، قابانباي، كوزەلىم،
ەسكىدەن قالعان كوز ەدىڭ!
بۇل ناۋقاستان ساۋىقساڭ، –
ەركەلىگىن كەشىرگەن،
اق ءسۇتىن بەرىپ وسىرگەن، –
قۋاناتىن ءوز ەلىڭ!
بۇل ناۋقاستان وڭالماي،
باقيعا بەت بۇرساڭ، –
جاۋ ءتيدى دەسە جات الماي،
و شەتىنە ءبىر شىققان،
بۇ شەتىنە ءبىر شىققان،
كوكىرەكتى كەك كەرنەپ،
كوز جاسىڭدى مىڭ سىققان –
جىلايتىن تاعى ءوز ەلىڭ!
اجالعا بەرسىن سابىرلىق،
تاڭىرىدەن سونى تىلەدىم.
ايىرىلعان سوڭ تەڭ-تۇستان،
مەن قارتىڭدا ءسان بار ما؟!
كەۋدەڭنەن ۇشسا شىبىنىڭ،
دەنەدە ساسىق ءمان بار ما؟!
قولىمنان سۋسىن ۇسىنىپ،
باسىڭدا ءوزىم تۇرايىن،
مىنەجات قىپ قۇدايعا،
جانىڭدى قىي دەپ سۇرايىن!
ءماشھۇر ءجۇسىپ كوپەەۆ: قازاقتا تولەگە جەتەر بي، قابانبايعا جەتەر باتىر بولماعان،-دەگەن ەدى عوي….
تاريحشىنىڭ وسى تاريحتى بىلمەۋى مۇمكىن ەمەس، دەمەك، جامبىل ارتىقباەۆتى رۋشىل دەمەي نە دەيمىز، حالايىق؟!…..
تالعات دەمەسىنوۆ
مىنا جامبىل ارتىقباەۆ دەگەن بارىپ تۇرعان رۋشىل، ارعىنشىل ەكەن