|  | 

Руханият

ҚАЗАҚ..АРАБТАН..БҰРЫН..ӘЛІМСАҚТАН..МҰСЫЛМАН.. немесе Құдайдан басқа ештеме білмеген халық.

babalar
…………………………..
НЕГЕ..МҰХАМЕД..ПАҒАМБАР Мұсылман қауымна : «Түркі халқына тиспеңдер тисеңдер. Олардан жеңілесіңдер»-деп, айты ?

( Муслим 2912, Абу Дауд 4303 және ан-Насаи 6/44 ; «Сахих аль-джами’ ас-сагъир» 7426 ; Аль-Бухари 3587 жеткізген)
——————
Ана баста мұсылмандардан мықты халық жоқ ! Бетеріңе келеген жау жеңілмей қомайды деген пайғамбарымыз неге өстіп айтты екен?
- деген, сұрақ мені ойландыры жүретін және «Қай заманан мұсылмансың» – деп, сұрағанда, Қазақ неге «Әлімсақтан мұсылманмын»- деп, жауап беру керек ,сыры неде деп ойлайтынмын.
.
Жуырда бір ғылым ағамен әнгімелесіп отырып ол аға Машхүр – Жүсіп атамыздың мына бір тарихи дерегіменн танысытырды:
.
Замандардан заман өткенде, бұрынғылар өліп таусылып, қалғандарға нәубет жеткенде, «Араб жұртынан бір Мұхаммед деген батыр шығыпты!» – деп, әуезі айдай әлемге жайылып,Түркістан аймағынан, Түрік ұрпағынан, Моғол нәсілінен, «Тоқсан екі баулы Қыпшақ» атанып тұрған күнде «әр рудан біреу болса, ру түгел болмақ» десіп, тоқсан екі батыр атқа мінді дейді: «Сол Мұхаммедті барып көрелік. Батырлығы шын болса, жолдас болып жанына ерелік!» деп, мінген көліктері – ат, ұстаған қарулары – бір-бір қатқан қақ сойыл, құрғақ шөлмен жүріп барса, айтқан Мұхаммед мұнан бұрын екі соғысты өткізіп: бірінде жеңіп, бірінде жеңіліп, үшінші соғыстың үстінде тұр екен.
Жан-жақтан ереуілдеп шаң шығады екен де, шаңдатып келе жатқандар кәпірлерге қосыла береді екен. Мұсылманға үйден шыққан өздерінен басқа ешкімнің шаңы қосылмайды екен. Күншығыстан бір шаң шықты,бұл шаң кәпірлер тобына бармады. Мұсылмандарға тұп-тура келді. Араб жұрты: мінгені-түйе, көбі жаяу-жалпы, қарулары-бір-бір шолақ қылыш; мылтық, найзаны ұстап көрмеген. Ең алғаш ұрыс-төбелеске шыққанда,үш жүз он үш кісі жасаққа шыққан. Бәрінің ортасында көлігі-жетпіс түйе, екі ат, алты сауыт, сегіз қылыш, басқасының қолында тұтам тобылғыда жоқ.
Бұлар тоқсан екі батыр-тоқсан екі аттың дүсірі жерді қозғалтқандай болыпты. Бар білгені: «Мұхаммед қайсы, Мұхаммед қайсың!?» десе керек. Бұлардың тілін, не айтып, не қойғанын білер жан жоқ. «Мұхаммед анау-десек, өлтіріп тастай ма!?» деп қорықса керек. Сонда төрт жардың төбе ағасы Әубәкір ағай пайғамбардың қасына жетіп келіп:
- ‪#‎Әкем_Кәбаба__Түркістандықпыз_деуші_еді‬ (СОНДА..ӘБУ-БӘКІР..ТҮРІК) . Сол әкемнің айтуына қарағанда, бұлар Түркістан жұрты, Түрік адамдары болса керек! деген соң, Мұхаң түрік тілімен сөйлескен екен. Бұлар оқырына түсіпті:
- Өзіміз сізге ұзын құлақтан естумен асық болып біріміз оқ, біріміз жақ есепті қазылған жол, шашылған топырағыңызда болғалы келдік! – десіп, кәпірлерге қарай лап қоя шауып, дүрсе қоя берді дейді.
Жалаңаш түйе бағып, өмірінде қыл құйрықты жылқы көрмеген сорлы араб аттың дүрсілінен қорқып, үрейі ұшып, зәресі кетіп, топалаң тиген қойдай, бықбырт тиіп, жылқының жасау тезегіндей болды дейді. Бұлардың батырбасы, көкжалы-Ақкөсе. Оған таяулары – Мәлік, Ақтам, Құттықожа, Имамбайыр, Аққоян-дегендер екен. Сонда пайғамбар жарықтық шаттанғаннан:
- АЛЛА ТҮРКІ ХАЙЫР ҒЫМИН ҮММЕТІ.! – дегендігін Салманпарыс деген сақаба Әзірет сұлтанға сөйлеген екен. Қазақшасы «Түркім келді – көркім келді», деген екен.
Сонда пайғамбар бұлардан сұраған екен:
- Сіздер қай дінде боласыздар?-деп. Бұлар айтыпты:
- Біз дін-сінді білмейміз, ораза жоқ, намаз жоқ, Құдай деген жанбыз,-депті.
- «Озған пайғамбар» деген бабаларымыз осылай ұқтырған екен» десіпті.
Осындай ұғына алмаған сөзден біздің қазақ: «Озған пайғамбар ұрпағымыз» десіп те жүрді. Сөйтсе, онысы Уыз (Оғыз ) хан екен. Кигіз үйді сол Уыз хан жасатып: «Кигіз туырлықты қазақ байдың баласы, Уыз үйлі» атанып жүрді.
Сол соғыста пайғамбар шаттанып: «Әлтүркі хайыр мен үмбеті» деген екен деседі. «Менің үмбетімнің ең жақсысы түркі халқы» деген сөз дейді.
Сонан кейін бұлар қалған өмірін пайғамбар қасында өткізіп, «ансары» атанған екен. «Мұһажырын аңсары» деген қауым қыбыланың ру, тұқым аты емес. Меккеден пайғамбарды іздеп көшкендер «Мұһажырын» атанған. Пайғамбарға соғыста болысып, күш-көмек бергендер ансары атанған. «Далсабтұн алал ұллынмен әл-мұһажырын уа әл-анзар» – бәйгенің озып алдын алған «Мұһажырын мен Aнсарылар», делінген сөз.
Мәшһүр-Жүсіп Көпейұлы
(шығармалар жинағы 8 том 59 бет)
———————————————————-
Осы иман күшін білген Мұхамед пайғамбарымыз әлбете: «Түркілерге тиспеңдер»- деді, себебі ол сол замандағы бабаларымыздан мұсылмандықты көріп айты.. Жылдар өткесін Түркі баласы АҚИҚАТ..дінін Алланың жіберген елшісі арқылы ораза, намазбен толықтырып Исламға ың-шыңсыз өзінің дінін Құдайдың жаршысы арқылы танып кәміл мұсылман болған деп ой түидім.
——
Бұдан қалса осы Түркі оғыландары Мұхамед пайғамбармен қауышатын заманың алдында, Түркі баласының Сақ заманындағы Алланың елшісімен тоғысқан заманына дейінгі діни ілімі, әсте орасан зор Иман қуатынан кенде емес екен. Менің сол бір тарихи деректерден тағылым алғанымнан түсінгенім біз сонау Перағауындар заманынан ары кезден «Бір құдай»- деген, халық екенбіз. Оның дәлелі

Асан Қайғы Қазына Мəлік мына бір сөзі :«Əуелі киелі Ұлы дала мен Қазығұртқа бірінші Иман түскен, бірнеше мыңдаған жылдардан соң Мекке, Мединеге Құран түскен».
—————
Абдикарим Абдимомынов аға осы бір дүниелерді тереңнен қазып, тарихи фактілермен дәлелдеп, жіберсеңіз не болмаса ежелгі тарихымызды зертеушілерге ой салсаңыз екен. Тағы бір ойға ілік болып, мынандай пайым туып отыр шірікн соныда зерттеп көрсе не жоқ, не бар қылып. Айтайын дегенім, сонау 5000 жыл бұрын Бір Құдайшылық ілімін Тигр, Ефрат өзендерінің алқабына Шумерлер жеткізген жоқпа екен деген ой. Себебі Мұса Пайғамбар 2000 жылдан кейін (яғни бізден 3000 жыл бұрын) халқын Перғауын қырсауынан шығарып алып, мұсылман қылған емеспе. Одан қалса бүгінігі заманда Олжас Сүлеймен аға бастаған топ сол Шумер қыш кітаптарынан 60 сөз ал Татар халқының ғылымдары 200 ден астам түркі сөзін аударыпты. Соның ішінде көңіл бөлелрлік сөз Тәңір екен. Біз бүгінде Алланы кейде «О Тәңіріміз»- деп, жаттамыз. Осын бәрін тоғыстра келе осындай пост жазған едім.

Qazaq Alash-ulyтің facebook парақшасынан алынды

Related Articles

  • Қазақ тілінің болашағы енді демографияға тіреліп тұрған жоқ.

    Қазақ тілінің болашағы енді демографияға тіреліп тұрған жоқ.

    Zhalgas Yertay Қазақ тілінің болашағы енді демографияға тіреліп тұрған жоқ. Ол халықтың ішкі күші мен биліктің саяси еркіне қарайлап тұр Ертеректен бастайық. Баяғыда қазақтың басты проблемасы санында еді, ол рас. Қазақтар өз жерінде азшылыққа айналған-ды. Ал қалада қазақша есту қиын болатын. Мектептерде, университеттерде, мемлекеттік басқаруда, бизнесте қазақ тілі шеттетілді. Сол кезде қазақ тілінің тағдыры демографияға тәуелді еді. Бұл логика ұзақ уақыт дұрыс саналған. Бірақ бүгінгі Қазақстанға қарасақ, жағдай өзгерді. Қазақтар көпшілікке айналды. Қазақ тілін түсінетіндер мен сөйлейтіндер саны бұрын-соңды болмаған деңгейге жетті. Қазақ мектебіне баратын балалардың саны жыл сайын артып келеді. Қазақ тілі күнделікті өмірдің негізгі тіліне айналды. Бірақ неге тіл мәселесі әлі өзекті болып тұр? Мәселе санға емес, санаға

  • Қазақ этногенезінің дағдарысы һам жаңа концепция

    Қазақ этногенезінің дағдарысы һам жаңа концепция

    Арма ағайын! Шағын сараптама Бірінші, қазақ этногенезінің дағдарысы келе жатыр. Дағдарысқа қарсы қазақ этногенезінің жаңа концепциясының жасалмауы алаңдатады. Біз қазір 18 ғасырлардағы қазақ хан-сұлтандары қабылдаған этногенездік концепциясымен әлі өмір сүріп келе жатырмыз. Одан кейінгі үш ғасырда колонизациялық кіріптарлық этногенездік жаңа концепцияны қабылдауға һәм трансформациялауға мұрсат бермеді. Қолданыстағы қазақ шежіресін ашып қараңыз, рулар шежіресінің концепциясы 18 ғасырларда қабылданған мизамға сәйкес келеді. Тіпті шежіредегі аталық рулар сол ғасырдағы қандайда бір тарихи тұлғадан (батырдан) бастау алады немесе шежіредегі аты аталатын рулар 18- ғасырға барып тоқтайды, ары қарай үзік-үзік. Бұл 18- ғасырдағы жаугершілік заманның талабына сай сұрыпталған қазақ этногенезінің көрінісі еді. Яғни қазақ шежіресінің концепциясы қазақ этногенезінің моделін қалыптады. Екінші, саяси және мәдени шешімдердің

  • КӨКБАЙ АТА ШЫҒАРМАЛАРЫ – ҚАЗАҚТЫҢ ӨРКЕНИЕТТІК ӨРЕСІНІҢ АЙҒАҒЫ

    КӨКБАЙ АТА ШЫҒАРМАЛАРЫ – ҚАЗАҚТЫҢ ӨРКЕНИЕТТІК ӨРЕСІНІҢ АЙҒАҒЫ

    Адамның бәрі бірдей емес. Ақыл-ойы еркін, мәнді, құнды дүниелер туғыза алатын, жасампаздық қуаты зор адамдар болады. Сол сияқты өркениеттік әлеуеті (потенциалы) зор халықтар болады. Ондай қасиет өзіндік құндылықтар жүйетін жасай алатын, ешкімге ұқсамайтын, терең тамырлы руханияты бар халықтарда болады. Қазақтың бүкіл тарихы мен мәдениеті біздің сондай халықтар санатына жататынымыздың айғағы. Сондай айғақ Абайдың ақындық мектебінің көрнекті өкілі Көкбай Жанатайұлы шығармашылығында молынан табылады… Кеше Семей қаласындағы Абайдың қорық- музейінде Көкбай Жанатайұлының 165 жылдығына арналған “Абайдан сабақ алдым бала жастан” атты әдеби кеш өтті. Зал белгілі абайтанушы, профессор Жандос Әубәкірдің тағылымы мол, әсерлі баяндамасын ерекше ынтамен тыңдады. Спикерді тыңдап отырып: “Біз Көкбайды тіпті білмейміз деуге болғандай екен ғой… Кейде тіпті жеңіл, үстірт

  • ҒАЛЫМ БОҚАШ. «Өзіне ар тұтқан, жаттан зар тұтады!»

    ҒАЛЫМ БОҚАШ. «Өзіне ар тұтқан, жаттан зар тұтады!»

    Екі мыңыншы жылдардың басында қазақ руханиятында ерекше басылымдар болды. Атап айтсақ, Атырау шәрінде шыққан «Алтын Орда» газеті болса, одан кейінгісі Алматы қаласында шығып тұрған «Жас қазақ», сондай-ақ «Шетел Әдебиеті» сынды газеттер еді. «Алтын Орда» газетіне Мейірхан Ақдәулетұлы, ал қалған екеуіне Талғат Ешен мен Ардақ Нұрғазы іспетті қазақтың интеллектуал азаматтары бас редактор болған еді. Бәрі  де есімдері елге мәлім, ғажайып ақындар. Бәз біреулердің: «Журналист болмаса, ақын ешқашан жарытып газет шығара алмайды», – деген сыпсың сөздерінің ауызына құм құйып, әлгі әпербақан түсініктің аяғын көктен келтірген де осы талантты қаламгерлер болды.  «Әдебиет порталы» «УАҚЫТ ПЕН КЕҢІСТІК…» айдарымен  тек аталған осы басылымдар ғана емес, жаңа ғасырдың басында қазақ баспасөзінде жарық көрген небір жілікті жазбалар мен танымдық

  • Наурыз мерекесі құрметіне Панфилов көшесіндегі Сахнада «Ән қанатындағы Наурыз» атты дәстүрлі өнерде жүрген жас орындаушылардың ән кеші өтті.

    Наурыз мерекесі құрметіне Панфилов көшесіндегі Сахнада «Ән қанатындағы Наурыз» атты дәстүрлі өнерде жүрген жас орындаушылардың ән кеші өтті.

    Бүгін Алматы қаласы әкімдігі Мәдениет басқармасының ұйымдастыруымен Панфилов көшесі бойындағы сахнада Наурыз мерекесіне арналған «Ән қанатындағы Наурыз» атты жас орындаушылардың дәстүрлі ән кеші жоғары деңгейде өтті. Алматы қаласы ХХ ғасырдың 30-жылдарынан бастап ұлт мәдениетінің ұйытқысы, ордасы қызметін атқарып келеді. Дәстүрлі өнердің ірі өкілдері, зерттеушілері осы қалада тұрып, еңбек етті. Қазір де профессионалдық типтегі дәстүрлі музыканың ең ірі ошағы – Алматы. Мұнда этномузыканың белгілі қайраткерлері, дәстүрлі домбырашы, қобызшы, сыбызғышы, әнші-термешілер әзірлейтін арнаулы орта және жоғары оқу орындары, өнер ұжымдары шоғырланған. Қазақ көне музыка аспаптарының жер бетіндегі жалғыз музейі мен еліміздегі жалғыз дәстүрлі өнер театры да осында. Соңғы уақыттары Алматы қаласында дәстүрлі өнерді насихаттап жүрген жас өнерпаздардың арнайы ән кеші өтпеп еді.

Пікір қалдыру

Электорнды поштаңыз сыртқа жарияланбайды. Белгі қойылған өрісті толтыру міндетті *

Аты-жөні *

Email *

Сайты

Kerey.kz/Керей.кз

Біз туралы:

Тел: +7 7071039161
Email: kerey.qazaq@gmail.com

Kerey.kz тің бұрынғы нұсқасын http://old.kerey.kz тен оқи аласыздар!

KEREY.KZ

Сайт материалдарын пайдаланғанда дереккөзге сілтеме көрсету міндетті. Авторлар пікірі мен редакция көзқарасы сәйкес келе бермеуі мүмкін. Жарнама мен хабарландырулардың мазмұнына жарнама беруші жауапты.

Сайт санағы: