Көрнектi әдебиетшi-ғалым, сыншы, филология ғылымдарының докторы, профессор, қадiрмендi ұстаз Тұрсынбек Кәкiшев өттi дүниеден. 89 жасқа қараған шағында.

“Бiз – ең алдымен Кәкiшевке қарыздармыз!”. 1970 жылдан кейiн ҚазҰУ-дың филология факультетiн бiтiрген әдебиетшi-ғалымдардың басым көпшiлiгi осылай дейдi. Неге? 1968 жылдан бастап өмiрiнiң соңына дейiн ҚазҰУ-дың филология факультетiнде ұстаздық еткен Тұрсынбек Кәкiшев университет бiтiрген өзiнiң талант­ты шәкiрттерiн әр жыл сайын Алматыға алып қалуға тырысатын. “Ауылда жүрiп сен ғылыммен қалай айналысасың? Әдебиетшi болу үшiн әдеби ортада жүру керек!” деп және ерiнбей-жалықпай зыр жүгiрiп, беделiн салып, бiр шәкiртiн – Әдебиет институтына, екiншi шәкiртiн – Тiл бiлiмi институтына, үшiншiсiн – әдеби журналға, төртiншiсiн әдеби музейге орналастыратын. “Филология факультетiнде қыздар көп оқыды ғой, қайбiр жылы едi, осы факуль­теттi 9 жiгiт бiтiрдi, соның 8-iн Алматыға алып қалып, бәрiн де әдебиетшi қылып шығардым ғой…” деушi едi Тұрсынбек ағамыздың өзi де ағынан жарылып. Т.Кәкiшевтiң Алматыға алып қалған жiгiттерiнiң денi – қазiргi күнi iрi әдебиет­шi­лер. Қазақ әдебиеттануының көшiн өгiздей өрге сүйреп келе жатқан да– осылар.

Айналасына ұдайы шуақ шашып, жақсылық жасап, iзгiлiк сеуiп жүретiн Т.Кәкi­шев­тiң артында үлкен мұра қалды. Ол тек бiр ғана Сәкен Сейфуллин туралы 12 кiтап жазыпты. Соның iшiнде “Сәкен сүйген сұлулар”, “Мағжан – Сәкен”, “Тар жол, тайғақ кешудiң” тағдыры” –бертiнде жазылған дүниелер. Бұдан өзге еңбектерi (“Қазақ әдебиетi сынының тарихы”, “Сәбең әлемi”, “Санадағы жаралар”, “Кер заманның кереғар ойлары” және т.б.) қаншама?! Мұның бәрi де – құнды дүниелер. Әсiресе, дере­гiмен. Нақты дерекке жүгiнуiмен әрi жүйелеуiмен.

Тұрсынбек Кәкiшев – қазақ сыншыл ойы­ның iрi өкiлдерiнiң бiрi. Көрнектi ғалымның есiмi мен еңбегiнiң де қазақтың сыншыл ойы­мен бiрге мәңгi жасай беретiнiне сенiмiмiз кәмiл.