Бірде қолы қатты бір кісі базарда кетіп бара жатса бір тілемсек – бір дегене айран бер немесе соңы сатып алатын ақша бер деп соңынан қалмай қояды. «Кет басқа жаққа» десе де қоймайды. Бұл шарасыздықтан қалтасынан ақша шығарып жерге лақтырып жібереді. Ол сол күні кешке үйіне келіп ұйықтағанда түсінде жұмақты көреді. Өзі жұмақта жүр екен дейді. Кең жазықта үлкен ағаш әдемі бұлақтар сылдырлап ағып жатыр. Әрі бері жүріп шаршайды. Қарны ашады. Бірақ ағаш пен судан басқа жейтін ешнәрсе жоқ. Дәл сол кезде қарсы алдынан бір періште кезігеді. Оған: – Жұмақта неше түрлі тәтті тағамның бәрі бар дейтіні қане? Аштан өлейін деп жатырмын, – дейді. Періште: – Иә, рас айтасың бүгін кеште бір мүсәпірге бір табақ қатық беріп едің? Соңы саған әкелейін, – деп алдына бір табақ айран алып келеді. Бұның наны қайда? Деп сұрайды. Наның берген жоқсын, – деген жауап естиді. Содан: Е е, Бұл дүниеде не жіберсең соңы қияметте табады екенсің ғой, –деп ойлапты.

Алла Тағала адам баласын бұл дүниеге сынақ үшін жібергені белгілі. Сол үшін бай байлығынан, малынан зекет беру арқылы жүрегіне сараңдық сияқты жаман қасиеттерді орындықтырмай, қолы ашық жүрегі жомарт сияқты жақсы қасиеттерді орындықтыруы керек. Байларда кедейлердің қақысы бар. Егер зекет сияқты Алланың парыз еткен амалдарын орындамаса кедейдің малына қиянат жасаған болады. Сүйтіп Алла Тағала адамдарға бір-біріне қол-ұшын беріп, көмектесуге сараңдық атаулыдан тыйып, мұсылмандарды жомарт болуға шақырады. Алла Тағала Құран Кәрімде: «Негізі, сендер Алла жолында мал жұмсауға шақырылудасыңдар. Алайда, араларында сараңдар бар. Кімде-кім сараңдық жасаса, өзіне сараңдық жасағаны. Өйткені, Алла бай, сендер кедейсіңдер. Егер Алладан теріс айналсаңдар сендердің орындарыңа басқа қауым әкеледі. Олар сендер секілді болмайды» («Мұхаммед» сүресі, 38-аят) дейді. Алла біздің бергендерімізге мұқтаж емес, Алла разылығы үшін малымыздан зекет, садақа бермесек, ол өзіміздің сараңдығымыз. Тағы бір аятта:«Алланың кеңшілігінен өздеріне берілген нәрселерінде сараңдық еткендер, бұны өздері үшін қайырлы деп ойламасын. Жоқ, бұл оларға жамандық әкеледі. Сараңдық еткен нәрселері қиямет күні олардың мойына оралады. Көктер мен жердің мұрасы Аллатікі. Алла Тағала сендердің істегендеріңнен толық хабардар»(«Әли-Имран» сүресі, 180-аят), делінген.

Нұрсұлтан ҚАЛДАРХАНҰЛЫ

mazhab.kz