مۇحتار شەرىم. بايلار جىلامايدى…
kerey.kz
«بايلار دا جىلايدى» دەپ جاتادى عوي، وتىرىك! ومىردە ولمەۋدىڭ قامىمەن قالتىراپ، دىرىلدەپ جۇرگەنىمدە، شىرىگەن ءبىر باي كوشەنىڭ ءبىزدىڭ ۇيگە قاراما-قارسى بەتىنەن «حان سارايىن» سالىپ الدى. ءۇيى بەس قابات، قورشاۋى ون قابات… توقپەن اشىلىپ –جابىلاتىن داربزاسىنىڭ قاسىندا ءبىزدىڭ داربازا دالباسا… ەسىگىن اشقان سايىن شيقىلداپ، «ۇيالامايسىڭ با؟ تىم بولماسا بوياپ قويمايسىڭ با؟» دەپ شاعىم ايتىپ تۇرعانداي…
قويشى، بۇگىنگى قوعام ەكىگە ءبولىندى عوي… بايلار مەن تاقىر كەدەيلەر… بايى¬سىن، بىراق ادامگەرشىلىگى دە قوسا بايىسىن دەيمىز دە، استانادا ءبىر ميلليونەر جاس جىگىتتىڭ قۇلاعىن كەسىپ شۇنتيتىپ، بەتىن كونەكتەي ءىسىرىپ، اۋزىن ايىرىپ جىبەردى ەمەس پە؟ انە، بايلار جىلامايدى، ەرىگىپ ەسىنەيدى، كۇلەدى، اقشاسىنىڭ ارقاسىندا زاڭنان اتتاپ كەتەتىنىن بىلەدى… مەنىڭ كورشىم قىزىق ادام، قىسقاسى، نيەتى بۇزىق ادام! «جۇگىرىپ كەلىپ نەگە سالەم بەرمەيسىڭ؟» دەپ ۇرىسادى عوي. وزىنشە. «مەن سەنەن ەمەس، قۇدايدان عانا قورقامىن!» دەپ ەدىم، پالەگە قالدىم. قورعانىنىڭ قابىرعاسىنا «تابلو» دەيدى مە، جۇگىرتپە جولى بار ۇزى-ىن بىردەڭە ورناتا سالعانى. كەشكە قاراپ تۇرسام، مىناداي جۇگىرتپە جولداردى وقىدىم: «ەي، كاۋەكباس بەيشارا! و، شەشەڭ…» جىنىم كەلدى. مىنا باي مەنى بالاعاتاپ جازدى عوي! دەرەۋ سۋعا ءتۇسىپ كەتسە دە ىستەپ تۇرعان ەسكى سوتكاممەن سۋرەتكە ءتۇسىرىپ الدىم. سوتقا ارىز جازىپ، بەس ميلليون مورالدىق شىعىن تالاپ ەتتىم. بايلار جىلامايدى ەكەن… سوت تا سونىڭ ءسوزىن سويلەپ، «جۇگىرتپە جولدا ءسىزدىڭ اتى-ءجونىڭىز جازىل¬ماعان، جالپىلاما بوقتاعان… بالكىم كوشەدەگى تالداردى بالاعاتتاعان…» دەگەن قيسىق قاۋلى شىعاردى. مەيلى، قۇداي كورسەتەدى ءالى. ءسويتىپ جۇرگەنىم¬دە، ەسىگىنىڭ الدىنا بيلبورد ورناتتى. كەشكە كەتىك ءتىسىمدى شۇقىلا-اپ قاراپ وتىرسام، «ەي، سۇمىراي! ساۋساعىن سورعان سورلى! ءبىر كۇنى اتىپ كەتەمىن!» دەگەن جازۋ شىعىپ، ماعان ۇقساس كاريكاتۋرانىڭ شىعا كەلگەنى… ايقايلاپ، داربازاسىن توقپاقتادىم. كۇزەتشىسى اۆتوماتپەن وق جاۋدىرعاندا، قورىق¬قانىم¬نان ءيتىمنىڭ ۇيشىگىنە كىرىپ كەتىپپىن. كوزىمدى جۇمىپ. بەتىم جىلى-ىپ كەتتى. قاراسام، ءيتىم ەكەن، بەتىمدى جالاپ جاتقان. ايەلىمنەن ۇيال¬عانىم-اي! انە، بايلار جىلامايدى، قايتا مازاقتاپ، ارىمىزدى قور¬لايدى… پروكۋرا¬تۋراعا ارىز الىپ باردىم. «جەكەمەنشىك بيلبوردتا ءسىزدىڭ اتىڭىز جا¬زىلماعان. ول ءوزىنىڭ ولەڭ شۋماعى» دەپ شىعارىپ سالدى. جۇگىرتپە جولىنا قاراسام، «ادام ەمەس ادام دەسە! كىندىگىڭدى كەۋدەڭە شىعارىپ جىبەرەيىن بە؟» دەگەن جازۋلار جىبىرلاپ بارا جاتتى… نە ىستەسەم ەكەن ا؟ بايلار بىلگەنىن ىستەيتىن بولدى عوي! بۇلاردى تاۋبەسىنە كەلىتىرەتىن كىم بار ءوزى؟ كەرەمەت يدەيانىڭ ساپ ەتە قالعانى! و! دەرەۋ تاقتايدان تاقتا جاساپ، وعان اق بوياۋمەن: «ەشاك دەسە! جەمقور جەكسۇرىن! قايىرىمى جوق، ارتى بوق بەرەكەسىز بىردەڭە! قۇداي جازاڭدى بەرسىن!» دەپ جازىپ، داربازاما ءىلىپ قويدىم. سول ەكەن، سوتقا سۇيرەپ، ون كۇنگە قاماتىپ قويدى، ءيتتىڭ بالاسى! «ادىلدىك قايدا؟» دەپ جىلاپ وتىرمىن… ماعان قوسىلىپ، كۇزەتشى دە جىلاپ وتىر… ءبارىمىز جىلادىق…
facebook پاراقشاسىنان الىندى
پىكىر قالدىرۋ