SU İŞKENDE QWDIQ QAZIUŞINI WMITPA
kerey.kz
(23 – äñgime)
BAYAHMET JWMABAYWLI
— Bizdiñ zamanda senderşe kiimnen-kiim tañdaytın jağday qayda, jamap-jasqap, ton, şalbar kisek te jetetin. Söytip jürip ayanbay eñbek ettik. Bügingi kün basatın joldı ol kezde aylap jürdik, tipti bügingidey dünieniñ tört bwrışınan habar tauıp otıratın jağday qayda? — degen qariya nemeresiniñ jwmıstıñ qırın bilmey, tik qasıq bolıp ösip kele jatqanına narazı beynesin añğartıp, öz ömir keşirmesinen keñester qozğağan. Nemeresi:
— Ata, sol däuirde tuğan özderiñizdiñ sorlı bolğan täleyleriñizden körmeysiz be? Olarıñızdı bizge aytpañız, —demey me. Aşudan jarılarman bolğan qariya:
— E, onday bolğanda «Wrpaq üşin baqıt-baylıq jaratsam» dep ter tögip, jan qiıp, azıp-tozğan ata-babalarıñ senderge ayıptı bolğanı ğoy. «Teñdik üşin» dep äkem oqqa wştı. Al öz basım talay boran-şaşında aş-arıq jürip bügingi mol önim alıp otırğan atızdardı aşıp, su qwrılıstarın dayındap, zäulim qala qwrılıstarın äzirlegen edik. Sonda osı dayın asqa kenelgen senderge künäli bolğandığımız ba? ـــdegen qariyanıñ dauısı qattı şığıp ketti.
— Ata, nemereñiz balalıqpen aytıp otır ğoy, keyin tüsiner, — dedi atasın ayalağan kelini.
— «Su işkende qwdıq qazuşını wmıtpa» deuşi edi, jiırmadan asqan nemeremniñ äli de bala minezben söylegenin körgenimde qalay aşulanbayın, — dedi qariya küyip-pisip.
«jap jarıq älem» kitäbinen. «üş qiyan» baspası
Pikir qaldıru