ЕЛБАСЫҒА ЕСКЕРТКІШ ҚОЮҒА БОЛАДЫ, ЕГЕР…
kerey.kz
Қазақстанда Нұрсұлтан Назарбаевқа көзі тірісінде Алматыда, Астанада, ескерткіш ашылған. Енді, міне, Талдықорғанда кәдімгідей әйдік ескерткіш орнатылыпты. Бұған дейін мұндай ескерткіштер Ресей мен Түркияда да қойылған. Қарап отырсақ, бұл етек алып бара жатқан үрдіс пе қалай…
Айырықша еңбек сіңірген адамдарға көзі тірісінде ескерткіш қою тәжірибесі өмірде бұрыннан бар. Мысалы, Мәскеу түбіндегі Богородск (Ногинск) қалашығында В.И.Ленинге көзі тірісінде ең алғашқы ескерткіш қойылған. Тура сол ескерткіш ашылатын күні 1924 жылғы 22-қаңтарда Ленин қайтыс болып кеткен. Ал бұдан басқа Буэнос-Айресте әйгілі футболшы Марадонаға, АҚШ-та Арнольд Шварценеггерге (Огайо штатында), Сильвестер Сталонеге (Филадельфияда өзінің заказымен қойылған), Вуди Алленге (Нью-Йоркте) қойылған шағын ескерткіштер бар. Ресейдің Псков деген қаласында В.В.Путинге ескерткіш орнатылған екен, алайда ВВП әртіс еместігінен ұялған болу керек, бір тәуліктен соң оны алдыртып тастапты.
Сөз жоқ, Н.Назарбаевтың Қазақстанға сіңірген еңбегі бар. Бұл ең алдымен ел кіндігін батыл түрде Алматыдан Ақмолаға көшіруі және көрші елдермен шекарамызды делимитациялауы, елдің тыныштығын сақтауы дер едік. Ал экономикада ерен жетістіктерге жете қоймадық. Тәуелсіздік алғанымызға ширек ғасыр өтсе де бірде бір МӨЗ салынбады, азық-түлік пен күнделікті тұтыну заттары, киім-кешек басым бөлегінде шетелдерден тасылады. Ауылшаруашылығы өндірісі баяғы 1990 жылғы деңгейге әлі жете қойған жоқ. ЖІӨ жан басына шаққанда $13 мың дегенімізбен бұл «құлағынан сүйрелген» цифр сияқты көрінеді. Өйткені ширек ғасыр түрлі басшылық қызметтерде жүргеніме қарамастан менің жылдық табысым (пенсиямды қосқанда) әлгі цифрдың жартысынан сәл асады.
Әдетте Президентке өзінің міндетін орындағаны үшін ескерткіш қойылмайды. Ескерткіш айырықша қызметі үшін қойылады.
Иә, біз шынымен көзі тірісінде ескерткіш қоюды қалаймыз, егер Президент:
–қазақ халқының қамқор әкесіне айналып, қазақ ұлттық мемлекеттілігін нығайтса (Ататүрік сияқты),
–Қазақстан пайдасыз әлдебір экономикалық одақтарға байланбаса,
–шетелдердегі қандастарымыздан кемінде тағы 5 миллионын көшіртіп алдыртып халық санын 25 миллионға жеткізсе,
–мемлекеттік тіл өз мәртебесіне қонса,
–көрші мемлекет тілі басымдық жасамаса,
–көрші елдің ақпараттық экспансиясы үстемдік жасамаса,
–ЖІӨ жан басына шаққанда ең болмаса Канада, Дания, Германия, Бельгия сияқты кемінде 40 мың долларға жетсе,
–билікке туыстарын араластырмаса,
–елде саяси тұтқындар болмаса,
–Коррупция мен жағымпаздық жойылса,
–елде таза, демократиялық қоғам орната алса!
Мұның бәрі қазір арман болып тұр. Халықтың арманы әлбетте, кез-келген программадан жоғары. Халықтың осы армандарына жету жолында күнделікті міндетін атқарып отырған Президентке ескерткіш қою меніңше тым ерте сияқты. Жүзеге аспағанды жүзеге асты деп көрсету – жағымпаздықтың жарқын көрінісі. Мұны Елбасының өзі де қаламайды.
Сондықтан халықтың аталған армандары жүзеге асып, Президентке шынайы ескерткіш қоятын күнге жетейік!
P.S. Кез келген саяси, әлеуметтік, экономикалық жаңалықты Президентпен байланыстыру – бұл жеке басқа табынушылық болып табылады!
Марат Токашбаевтың facebook парақшасынан алынды
Пікір қалдыру