Ханға тағзым
kerey.kz
Әмина Адайханқызы
О,хан йем!
Көреген һам көшелі,
Маңдайдағы баққа біткен бес елі,
Қазағымның қаһармандық рухна,
”Тәңір өзі жіберген ер”- деседі.
Ұлт емес ек тарихынан тұндыр біз,
Жыр болатын мәңгілікке мың жылғы із.
Жалт-жұлт етті түнек жылдар көгінен,
Нұрын төгіп жарқыраған бір жұлдыз.
Тәуелсіздік уғын күнге қадаған,
Ақ орда тұр арқада әппақ шағалам.
Бас қаланы астананы жайнатты,
Ерке есіл еміренген жағадан.
Жаңалыққа жаны құштар қосқан үн,
Елу жылда ел жаңартар жоспарың.
”Ең алпауыт ел болам”- деп әлемде,
Нұрлы жолмен бастады алға көш қамын.
Ұлт жандылық ұлы күшің жан қияр,
Азаматтар ақылыңнан әл жияр.
Көк байрақты көк жүзіне қадаған,
Саған тағзым алдияр!!!
Ертегілер елі (немесе атам айтқан аңыз)
Қазыналы қарттарым-ай еңселі,
Арманы тек алқымында тулаған.
Ақыл кені арылмайтын кеніш еді,
Оған куә бұл тарих, бұл ғалам.
Елемейтін естіліктің ешбірін,
Бұлаңдаған едім сонда бұла қыз.
Атам марқұм алдын алып кеш құрым,
Айтатұғын арман жайлы бір аңыз.
Анау таудың аржағында дейтіғұн,
Жаннат мекен, бөрі елдің тұрағы.
Бір сағыныш жаныма бермей тыным,
Аңсайды да сол мекенді тұрады.
Атырау мен Алтайымның арасы,
Ата-бабам жанын салып қорғаған.
Ағайыннан алыстатып араны,
Шекарасы бөліп кетті-ау, оңбаған.
-Деп қария кететұғын кеңсендеп,
Түк түсінбей отырушы ем өз басым.
Арманым жоқ сонда жетіп өлсем деп,
Кірпігімен бөгейтұғын көз жасын.
Қасіретін арқалатып қашанғы,
Жалған дүние жақындады жат қылдың.
Қимай-қимай арманымен атамды,
Арда Алтайдың құшағына тапсырдым.
Баққа айналып бағы қайтқан бар қайғы,
Жеттім мен де ақ мекенге асыға.
Сағынғанда атамменен Алтайды,
Қарап жүрмін Алатаудың басына…
********
Жасырынып жүрегіме жатқан мың,
Бар сырымды саған ғана ақтардым.
Қиялыма қанат бітіп өзіңмен,
Қалықтадым биігінде асқардың.
Күйкі тірлік көңілімді жарты еткен,
Арманымдай ақ параққа әр төккен.
Сені тастап кетемін деп кеуде ұрып,
Талай рет мен өзіме ант еткем.
Десемдағы тыңдамайсың ары жүр,
Далбаса екен өмір деген бәрі құр.
Тойтарсамда сенің қанша бетіңді,
Сен кетпейсің мені тастап бәрібір.
Тұнық едің мөлдіріндей бұлақтың,
Жанарымда жанған жалғыз шырақсың.
Бір адалдық таппай мына жалғаннан,
Жан тәніммен сені ғана ұнаттым.
Сезім селін сен санадан тасыттың,
Шаттығымды бөлісуге асытым.
Жүрегіме қонақтаған ғұмырлық,
Мен өмірде саған ғана ғашықпын.
Пойезия сен менің жанымсың!!!!
Балама
үрлеген мен ұры өмір сөнебейтін,
Қарашықта жалын атқан жақұтым.
Жұрттың бәрі тентек дейді дей берсін,
Тек өзіме баға жетпес бақытым.
Еліткенде ең биікке елес ой,
Қос қанатым қиянға алып самғайтын.
Бұзық дейді жұрттың бәрі о ,несі ей?
Тек өзіме балбыраған балдай тым.
Ешқайссы қызығыңа татымас,
Ересектер естіміз деп бөскен мен.
Шыңға біткен шынар мүлде жасымас,
Шың басында түйдек бұлттар көшкен мен.
Сеннен тұнық көрмей мүлде ғаламнан,
Тұман шөгіп көңіліме тұр мынау.
Бәрін біліп туғандай ақ анамнан,
Менде саған ақыл айтып жүрмін-ау.
Өміріңнің ойлы -шұңқыр сырларын,
Үйретемін өрелі оймен өзімше.
Құлқынымның құлы болып тұрғаным,
Кешір балам пиғылымнан сезілсе.
Жүзіміз бен жүрегіміз жат тіпті,
Айтар болсақ пенделіктің ашығы.
Өздеріңнен тазалық пен пәктікті,
Үйренуге тиіс пе едік әсілі?
Көкейімде көктем болып бүр жарып,
Өзегіме өркен болып орынарсың.
Пенделіктің ұшқан шаңы ұрланып,
Періштедей көңіліңе қонбасын.
kerey.kz
Пікір қалдыру