Әдеби әлем

Мен де жүрген бір арман

kerey.kz

 |  Jul 2, 2016

Ақын, журналист, көрнекті педагог Өнер Хамитұлы Шудабай немересі 1961 жылы 7наурызда, ҚХР Санжы дүңген автономиялы обылысы Фукаң қаласына қарасты Боғда бойында дүниеге келген. 1982 жылы Мори ауданында педагогикалы техникомды, 2000 жылы Шынжаң Университеті филология фокультетінің қазақ тілі мен әдебиеті мамандығы бойынша тамамдаған..

Өнер Хамитұлының «Жауынгер жауабы», «Түртіншек қозы», «Боғданың ақша бұлттары-ай», «Мысырға ұшып барамын», «Еңбекшілер», «Аралар мен балалар», «Жыл толғауы>> қатарлы 100 ден аса өлең-толғаулары түрлі басылымдарда жарық көрген. «Боғда да қарагер», «Сабақтастар», «Көріп қайт боғда көлді» қатарлы он шақты ән текістері радио-теле арналарда орындалуда. «Емілеміздегі екі мәселе» қатарлы өчерік, пубылистикалық, етногроафиялық мақалалары жоғары марапатқа ие болған. Ақынның «Боғданың ақша бұлыттары-ай» атты өлеңдер жинағы жарық көрді .Алдағы күндердің еншісінде «Ұстаз ұлағаты» атты ғылми мақалалар жинағы да баспадан шығу алдында тұр.

Өнер Хами ұлы Шинжияң Санжы обылыстық жазушылар бірлестігінің, обылыстық фолколаршылар қоғамының мүшесі.

Қара қызсың…

Қара қызсың қара тауда ержеткен,

Қаралығың, даралығың сол таудан.

Бүгін міне ақ бесікті тербеткен,

Дана қызсың іздеп таппас бау-бақтан.

Алтын айың туып шыққан оңыңнан,

Алтыбақан аясында тербеткен.

Күнің шығып күлім қақса солыңнан,

Нұр жүзіңді аймалаумен жел өпкен.

Қаралығың тым ерекше тау тұрқы,

Өн- бойыңа гүл  бәйшешек өрбіген.

Әсемдігің баурап барады солғұрлы,

Тау ұлының талғамынан көрінген.

Тау қандай деп жасырына қарайсың,

Жусан исі, жұпар исі аңқыған.

Тау ұлына бір құпия арнар шын,

Ақынсың ба?  жан сезімі балқыр ән.

Қара қызсың, тұлғаң ерек еңселі,

Жігеріңе сезім сырын балайтын.

Жанға жақын тартып жүрем мен сені,

Қорушыдай бау-бағына қарайтын.

Қара шашың, қара көзің, қастарың,

Бойың керім,  бейнең бөлек берілген.

Мен-мендерді талай мәрте жасқадың,

Өзінше боп, ойсыз ғана керілген.

Тау самалы өпкен бетін шынымен,

Тау қызының таза демі сезінер,

Бірге жасап, таудың асыл сырымен,

Бір күн туар сол аруға кезігер!!!

    Қызыл тастың сол қызы

Тобылғы түс қызыл тастың қынасы,

Ала бұлттай көрінеді арыдан.

Қызыл түске бойялғандай сырғасы…

Шолпысы да сыңғырлайды салып ән.

Туған жердің қызыл тасы  көрінген,

Ыстық маған, өрмелеген қасқа жол.

Қыл түстес талдап шашы өрілген,

Қызыл тастың қыздарын-ай, басқа ол.

Қызыл тасты қызыл алау өпкені,

Жүрегімді жылтып менің жүреді.

Көз алдымнан кетей қызыл бөктері,

Қызғалдағы тек көктемде түлейді.

Балалығы қызыл таста қалғанды,

Қыратты асып, ойпаң жерде жүгірген.

Төрт маусымы тізбектетіп арманды,

Балалықты бір өзіне сімірген.

Қызыл тасқа жыр арнадым, табындым,

Қыз ғұмырын байлап кеткен елес қып.

Бізді де тез есеткізген, сағым мұң,

Мін отырмын еске алып, кеңес қып.

Ұйқыдан оян

Таңдардың салған тәлкегі,

Мең-зеңдік әкеп бойыңа.

Қиялдап жатып әр нені,

Қанағат толар ойыңа.

Мең-зең ғып қиял меңдеткен,

Жорығыш түске налыған.

Ұйқылы-ояу тербеткен,

Құр бесік ұстап жалынан.

Тірі не өлі секілді,

Ұйқылы,ояу жатқаның

Бір істің болмай бекімі,

Әуіре қиял батқаның.

Еңбекпен ерте оянбай,

Масылдық басқан, күң тірлік,

Қызығың қалар тойланбай,

Ойланшы, ойлан бір сұмдық.

Күн менен түннің парқын біл,

Қараңғы, жарық екі әлем.

Несібе төгер алтын нұр,

Түсінер деме ел әрең.

Күн еңкейіп бара ма?

Таңдарым қандай тамаша,

Манаурап барып атқанда,

Ойынға шыққан балаша,

Қызыққа солай батқанда.

Тәңертең таңым күнделік,

Өмірге көктем силаған.

Жасамай ешпір пенделік,

Рыздық солай жиналған.

Солай да солай күн шығар,

Шығады,тағы батады.

Секунт тықыл үн шықты,

Өмірің солай қалады.

Күн еңкеіп барады,

Уақыт кімге тоқтайды,

Қария күн сап қарады,

Күн еңкейді, жоқтайды.

Ана, туған күнім

Отырмын оңашада өлең жазып,

Жарты ғасыр болыпты «шыр» еткенге.

Әкем байғұс  жүретін елең қағып,

Менің жаным  жаңа бір жыр өпкен де.

Көктем, менің  өмірге келген айым,

Жұртқа тастап қалжатер анам кеткен.

Еске түсіп ауылға келген сайын,

Бір керемет тойлауды арман еткем.

Ақталды ма толғағың тым бөлекше,

Асыл ана, мен сені  ардақтаймын,

Әлпештедің, өсірдің жыр төреше,

Толықсытып толтырды, алдан айым.

Силаймын мен өзіңді, тірлігімде,

Көп болып өте берсін көрер күнің.

Балалы болған жақсы,білді балаң,

Өзіңе силық өлең берер мұным!!!

kerey.kz